Heb Dawnrazor van de kringloop gered, en daar hoor ik zowel veel Sisters als veel Smiths in, maar dan met veel minder focus en controle.

Niet rommeliger maar vager.

Is dat anders op de nieuwere albums?

The Smiths? Ik luister zowel naar Sisters als The Smiths maar The Smiths kan ik al helemaal niet linken.
Aan welke nummers moet ik dan denken van Dawnrazor?

[Dit bericht is gewijzigd door Grafzerk. op 12-01-2026 18:41]

quote:

---

Op 12 januari 2026 18:41 schreef Grafzerk. het volgende:
The Smiths? Ik luister zowel naar Sisters als The Smiths maar The Smiths kan ik al helemaal niet linken.
Aan welke nummers moet ik dan denken van Dawnrazor?

---

Ik luister zo'n album eigenlijk altijd in z'n geheel. Een liedje moet er wel heel erg uitspringen wil ik naar de titels kijken.

De Smiths vooral in de gelaagde gitaren en de keuzes qua drummen. Maar dan losser geregisseerd dan bij de Smiths.

quote:

---

Op 12 januari 2026 17:08 schreef powertieke het volgende:
Met veel minder focus en controle.
Niet rommeliger maar vager.

Is dat anders op de nieuwere albums?

---

FotN hun sound IS inderdaad aan de vage, dromerige kant. Dat is net hun charme. Geen snedige post punk, maar lang uitgesponnen dromerige sequenties met veel galm en bakken sfeer. Muzikaal zitten ze uiteraard ergens wel in het spectrum new wave / dark wave / gothic rock maar dan met hun eigen twist. De oudere werken hebben meer western elementen en sferen, terwijl de 'nieuwere' meer dromerig, anderwerelds klinken zonder spacey te zijn. Het Nephilim solowerk van McCoy is dan weer meer industrieel en meer metal van inslag.

Zoiets

quote:

---

Op 12 januari 2026 19:00 schreef powertieke het volgende:
Ik luister zo'n album eigenlijk altijd in z'n geheel. Een liedje moet er wel heel erg uitspringen wil ik naar de titels kijken.

---

Bij mij was dat bij FotN 'For Her Light' - wat een fantastische single is me dat. Naar FotN normen ook heel catchy.

quote:

---

Op 12 januari 2026 19:28 schreef mikkasscar het volgende:
FotN hun sound IS inderdaad aan de vage, dromerige kant. Dat is net hun charme. Geen snedige post punk, maar lang uitgesponnen dromerige sequenties met veel galm en bakken sfeer. Muzikaal zitten ze uiteraard ergens wel in het spectrum new wave / dark wave / gothic rock maar dan met hun eigen twist. De oudere werken hebben meer western elementen en sferen, terwijl de 'nieuwere' meer dromerig, anderwerelds klinken zonder spacey te zijn. Het Nephilim solowerk van McCoy is dan weer meer industrieel en meer metal van inslag.

Zoiets

---

Kan ik me volledig in vinden.
Als het over nummers gaat die voor mij er uit springen hoort For Her Light daar bij maar ook Blue Water.
Een nummer wat in mijn ogen ten onrechte vaak vergeten wordt.

quote:

---

Op 12 januari 2026 18:41 schreef Grafzerk. het volgende:
The Smiths? Ik luister zowel naar Sisters als The Smiths maar The Smiths kan ik al helemaal niet linken.
Aan welke nummers moet ik dan denken van Dawnrazor?

---

Ik was ook verbaasd over deze referenties, voor The Smiths, maar ik snap denk ik wel wat er bedoeld wordt.

Als je puur naar de leadgitaar luistert in dit nummer hoor je wel wat van die Johnny Marr melodieën en geluid, maar alles wat eronder zit verschilt enorm van The Smiths.



En het begin van dit nummer klinkt ook wel als iets van Hatful of Hollow.



En Sisters of Mercy lijkt er niet echt op, maar hun vroegere werk heeft wel ook veel van die hoekige ritmes, wanhopige vocalen op dezelfde manier in de mix en zelfde soort leadpartijen.