quote:
Op 13 oktober 2009 20:53 schreef Rotzak het volgende:
Een Bon Scott dood las ik?
Zoiets ja:
Papa VDB: ‘Frank stierf zoals hij leefde’
Jean-Jacques Vandenbroucke, de vader van de in Senegal overleden wielrenner, stond de pers te woord over het meest exceptionele van zijn drie kinderen. ‘Na zijn arrestatie in 2002 zei Frank me: Papa, ik vrees voor mezelf. Mijn leven wordt nu heel moeilijk, misschien is het wel voorbij. Er was vaak hoop, maar sindsdien is het nooit meer als voorheen geweest’, aldus Jean-Jacques Vandenbroucke.
De bijna 35-jarige wielrenner Frank Vandenbroucke werd op vakantie in Sengal dood aangetroffen op de hotelkamer van een Sengalese.
Een longembolie werd Vandenbroucke fataal, maar de vermeende aanwezigheid van medicatie doet vragen rijzen. VDB zou bovendien gedronken hebben. Een autopsie moet meer duidelijkheid scheppen.
Terwijl de wielerwereld een bijna-god, kampioen en bad boy verloor, moest Jean-Jacques Vandenbroucke een zoon afstaan. ‘Het is alsof we in een kwade droom leven’, aldus een terneergeslagen Vandenbroucke senior. ‘Wat kan ik zeggen over het verlies van een kind?’
Jean-Jacques portretteert zijn zoon zoals we hem kennen van de koers, een mens met bovenmenselijke trekjes. ‘Ik had drie kinderen. Twee leven het leven van Jan en Alleman, maar Frank was altijd anders. Al vanaf zijn jeugd. Frank liet zich als enige opmerken. Soms kon je hem haten, maar nadien raakte je weer gecharmeerd door hem.’
De man met een ongewoon leven, kreeg een ongewone dood. ‘Frank had geen leven zoals de anderen en kreeg geen dood zoals de anderen. Hij is gestorven zoals hij heeft geleefd.’
VDB’s dood kwam onverwacht. Althans nu hij op de goede weg leek na twee eerdere zelfmoordpogingen. ‘We hebben in het verleden wel eens schrik gehad dit nieuws te zullen krijgen. Maar niet nu. In zijn privéleven is er heel wat gebeurd, maar we dachten dat hij nu stabiliteit had gevonden.’
‘Frank was ook vol vertrouwen om opnieuw een ploeg te vinden en hij zat weer op zijn gewicht uit de grote dagen. Hij wilde komende winter ernstig trainen.’
‘Hij heeft nog met ons gebeld vanuit Senegal. Hij had een Senegalese telefoonkaart gekocht omdat dat makkelijker zou zijn. De dag van zijn overlijden werden we opgebeld met het nummer van Fabio (Polazzi, de vriend en ex-ploegmakker die samen met VDB in Senegal verbleef, red.). Mijn vrouw nam op, maar werd toegesproken door een Senegalese politieagent. Door zijn accent dacht ze dat het om een grap ging. Tot Fabio aan de lijn kwam. Dan wisten we dat het geen grap was.’
Vandenbroucke ging tijdens zijn bijna 35 levensjaren door diepe dalen. Volgens zijn vader brak de veer na zijn arrestatie in 2002 voor verboden middelen. ‘Toen de politie hem vrijliet, zei Frank tegen mij: Papa, ik vrees voor mezelf. Mijn leven wordt nu heel moeilijk, misschien is het wel voorbij. Er was vaak hoop, maar sindsdien is het nooit meer als voorheen geweest’, aldus de vader van Frank Vandenbroucke.
SLÁINTE 
