quote:

---

Op 1 augustus 2026 6:42 schreef Dweller het volgende:
Ik vind drummers met teveel adrenaline vaak hun doel voorbij schieten. De oude garde is een ander verhaal, maar Pete Webber van Havok (en Fear Factory tegenwoordig) is een van de weinige "nieuwe" drummers waarbij het i.m.o. in balans is. En van blastbeats word ik sowieso niet echt opgewonden. Noem eens wat voorbeelden?

---

Een lastige maar zeer terechte vraag. En ik moest er ook echt over nadenken over hoe ik dat kan bewoorden... hopelijk lukt het me hiermee, hahaha!

Met adrenaline doe ik niet op snelheid, maar op een bepaalde feel. Een bepaalde ondertoon. Een bepaald enthousiasme dat je niet letterlijk hoort in het spel, maar wel voelt als je het hoort. De feel dat je geeft om te moeten headbangen of mee te bewegen op de muziek. Ik had ook het woord groove of schwung kunnen gebruiken, maar die woorden worden nog wel eens gebruikt bij drummers die niet 'dat' hebben dat ik bedoel.

Om een paar voorbeelden te gebruiken (hopelijk ken je ze goed genoeg om te snappen wat ik bedoel).
Wel:
Nicke Andersson, Gene Hoglan, Ken Bedene, Igor Cavalera, Dave Lombardo, Ed Warby, alle drummers van Iron Maiden, Phil Rudd, Krystof Klingbeim, Chris Slade, die eerste drummer van Korn, Pete Sandoval, Martin Lopez, en ik kan er nog 1000en opnoemen in alle mogelijke metal en rock genres. En ja, ook Lars Ulrich, maar die wellicht inderdaad teveel, hahaha. Maar toch, vaak genoeg rockt hij de pannen van het dak!


Drummers die het niet hebben, en ik noem bewust even technisch erg goede en getalenteerde drummers die een uiterst stabiele basis neerzetten voor hun bands, en de meeste drummers compleet wegvagen met vakkundig spel (ik wou dat ik kon wat zij kunnen):
Kevin Paradis, Sebastian Lanser, Krimh,
En Dan Wilding plaats ik dus ook in deze categorie. Nogmaals: ik wou dat ik kon spelen wat zij kunnen spelen, maar ik krijg gewoon niet de puls die sommige minder getalenteerde drummer me wél geven om lekker de muziek te beleven!

Er zijn er ook een aantal die ik 50/50 vind, of niet in een categorie kan plaatsen omdat de muziek zelf me niet genoeg raakt. Als een drummer dan wel echt de feel heeft die ik bedoel dan haal ik dat er zeker wel uit (zoals die eerste drummer van Korn), maar soms vind ik de muziek te irritant om een mening over de drummer te kunnen geven.


Ohja, opvallend : Adrian Erlandsson wel, en z'n broertje Daniel Erlandsson niet.....

Of anders bij bands die veel van drummers hebben gewisseld (wat nu even 1-2-3 bij me opkomt):
-King Diamond: Mikkey Dee en Snowy Shaw wel, Matt Thompson niet.
-My Dying Bride: Rick Miah en Shaun Taylor Steels wel, en de anderen niet, met name Jeff Singer vind ik totaal zoutloos.
-Death: Chris Reifert en Gene Hoglan wel, Sean Reinert was redelijk, Richard Christy en Bill Andrews spelen saai (gek genoeg speelt Andrews op de demo's vol vuur, helemaal gaaf!)
-Iron Maiden: Zij zijn altijd voor speelenthousiasme gegaan ipv perfectie, altijd goede drummers gehad.
-Testament heeft na Louie Clemente altijd gekozen voor totale maatperfectie, zelfs Dave Lombardo klinkt kut bij hen. Ook Jon Allen klonk vuurloos toen hij inviel....

Bij progbands is het wat lastiger te benoemen, maar dat schaar ik ook niet echt onder metal, en mijn opmerking was ook op de metal gericht.
Maar ik hoop dat je nu wat beter snapt wat ik bedoel.

Eigenlijk zou ik haast zeggen : laat een drummer een couplet van 'Sad but True' van Metallica spelen, en het zou al duidelijk zijn wie 'het' wel heeft, en wie niet.

@ dat laatste

Of iets van oude ac/dc qua drumwerk, denk ik ineens.

Ha, ja!

Ik bedacht me ook net een betere omschrijving:
met adrenalineloze drummers bedoel ik: ze beuken nooit of gaan niet lekker los- het blijft altijd netjes en gecontroleerd.

Heel knap, maar het heeft eigenlijk geen emotie.

Voor sommigen of zelfs velen is heel strak en gecontroleerd drummen juist emotie.

Dat mag uiteraard, smaken verschillen, ik leg enkel uit waarom ik iets mis in het spel van betreffende drummer.

quote:

---

Op 16 augustus 2026 0:10 schreef Lampje het volgende:

Een lastige maar zeer terechte vraag. En ik moest er ook echt over nadenken over hoe ik dat kan bewoorden... hopelijk lukt het me hiermee, hahaha!

[analyse]

[opsomming]

Eigenlijk zou ik haast zeggen : laat een drummer een couplet van 'Sad but True' van Metallica spelen, en het zou al duidelijk zijn wie 'het' wel heeft, en wie niet.

---

Duidelijk verhaal ja, met zo'n uiteenzetting snap ik wel waarom Dan Wilding je niet meteen aanspreekt. Grappig dat je Ken Bedene noemt in de categorie "wel", want die plaats ik zelf dan weer in de klinisch-technische hoek die me niet persé boeit. Een keer live gezien, goede herinnering aan, maar meer omdat de band als geheel toen heel tof was.

In het verlengde hiervan ben ik wel benieuwd wat je dan vindt van Norman Lonhard (ex-Triptykon), Hannes Grossmann (101 bands en tegenwoordig ook Triptykon) en Matthias Landes (ex-Dark Fortress). Drie namen waar ik zelf al lang graag naar luister, en niet vanwege hun blastbeats.

[Dit bericht is gewijzigd door Dweller op 17-08-2026 3:38]

Dit heb ik volgens mij nooit eerder gezien. DnB door een mens. Allebei vette tracks trouwens.

quote:

---

Op 16 augustus 2026 23:18 schreef Lampje het volgende:
Dat mag uiteraard, smaken verschillen, ik leg enkel uit waarom ik iets mis in het spel van betreffende drummer.

---

Check, ik miste alleen het stukje "ik". Het net zoiets als gitaristen die vaak roepen dat 'snel spelen'geejbemitie heeft en dan denk ik 'nee JIJ hebt er geen emotie bij, ik wel'. Emotie is ook gewoon maar hoe je reageert op je eigen smaak

quote:

---

Op 17 augustus 2026 8:39 schreef Sater het volgende:

Dit heb ik volgens mij nooit eerder gezien. DnB door een mens. Allebei vette tracks trouwens.

---

Ik ben niet heel erg thuis in drum & bass, maar als je dit tof vindt: iemand als Jojo Mayer doet dit al jaren, en heel goed ook.



Van eind jaren '90 herinner ik me ook nog Roni Size, met Clive Deamer van Portishead erbij. Al was dat meer rechttoe-rechtaan en bovendien een combi van live drums en elektronische beats, dan dat echt alles door de drummer werd gespeeld.

quote:

---

Op 17 augustus 2026 9:35 schreef Fusion het volgende:
Check, ik miste alleen het stukje "ik". Het net zoiets als gitaristen die vaak roepen dat 'snel spelen'geejbemitie heeft en dan denk ik 'nee JIJ hebt er geen emotie bij, ik wel'. Emotie is ook gewoon maar hoe je reageert op je eigen smaak

---

ik snap je hoor, maar ik denk dat ik niet duidelijk genoeg mijn gevoel bij het spel van dhr Wilding kan uitleggen.

Het begon hiermee, misschien snap je de context wat beter (en zoals je ziet: ik meldde wel dat het om MIJN opvatting gaat):

quote:

---

Op 17 juni 2026 7:34 schreef Dweller het volgende:
Net het kanaal van Drummers From Hell bekeken - was een tijdlang vergeten dat ze bestonden. Na een handvol video's die ik bepaald niet indrukwekkend vond (lelijk gespeeld, of alleen maar snel, of met een kutgeluid) kwam deze smaakvolle meneer weer eens voorbij. Heerlijk.

[Video Dan Wilding]

---

quote:

---

Op 31 juli 2026 13:34 schreef Lampje het volgende:
Tja.... Dan Wilding....
waarschijnlijk een van de strakste drummers in het genre, en ik kan me voorstellen dat hij de perfecte drummer is voor de medebandleden. Naast dat het ook een hele toffe gast is.

Hij speelt ook met een groove, en dat ontbreekt bij velen.

Maar........ Ik vind wat hij speelt eigenlijk gewoon totaal adrenalineloos. En dat is juist wat ik wél wil horen bij metal.

---

Dweller vroeg om een toelichting, en die gaf ik, en waarschijnlijk is dat enkel wat je las.

Overigens wederom met nadruk:
-dat ik het lastig vind tekstueel goed to omschrijven vind wat ik voel.
-Dat ik mocht willen het niveau te behalen van genoemde heren, dat zal nooit gebeuren (en hoeft gelukkig ook niet).

Je vergelijking mbt gitaar: Ja, die ken ik...... Het is een beetje hoe je het opvat. Je kan 1000 noten in korte tijd spelen, maar dat maakt het niet per definitie mooi. Maar er zijn er genoeg die dat kunnen én gewoon fantastisch klinken. maar er zijn ook genoeg mensen die shredding gewoon als noise ervaren, tja, dan is dat gewoon je smaak niet.

Dit is echter niet zo'n zelfde vergelijk. Sowieso zijn drums een heel ander instrument dan gitaar, en ik heb ook heel andere eisen aan een drummer dan aan een gitarist (toen ikzelf nog gitaar in een bandje speelde.)
Ik zie drums als een hartslag, en sommige drummers vind ik gewoon klinken als een drumcomputer (of als een matrixprinter, hahaha.). Dat is heel knap, en (nogmaals) ik kan me voorstellen dat dat voor de medebandleden heel fijn is, het is immers vrij van verrassingen en uiterst stabiel om op te kunnen spelen als gitarist/bassist/zanger/toetsenist/whatever.
Het heeft dus niets te maken met de hoeveelheid noten die gespeeld worden. Heel veel van de drummers die ik noemde die naar mijn gevoel wél de adrenaline hebben, zijn uitermate strak en precies, en net zo betrouwbaar voor de medebandleden . Bij hen gaat de adrenaline prima in hand met techniek, precisie, en creatieve input tijdens het spelen. Dat tesamen met een duidelijke pulse voor de beat, maakt het voor mij vaak een feestje om naar te luisteren.

Ik hoop dat je nu wat beter begrijpt wat ik bedoel, maar, je mag het uiteraard nog steeds oneens zijn met me hoor

quote:

---

Op 17 augustus 2026 8:39 schreef Sater het volgende:
Dit heb ik volgens mij nooit eerder gezien. DnB door een mens. Allebei vette tracks trouwens.

---

Wordt zeker al lang gedaan, maar dat maakt het niet minder vet!

quote:

---

Op 17 augustus 2026 3:37 schreef Dweller het volgende:
Duidelijk verhaal ja, met zo'n uiteenzetting snap ik wel waarom Dan Wilding je niet meteen aanspreekt. Grappig dat je Ken Bedene noemt in de categorie "wel", want die plaats ik zelf dan weer in de klinisch-technische hoek die me niet persé boeit. Een keer live gezien, goede herinnering aan, maar meer omdat de band als geheel toen heel tof was.

In het verlengde hiervan ben ik wel benieuwd wat je dan vindt van Norman Lonhard (ex-Triptykon), Hannes Grossmann (101 bands en tegenwoordig ook Triptykon) en Matthias Landes (ex-Dark Fortress). Drie namen waar ik zelf al lang graag naar luister, en niet vanwege hun blastbeats.

---

Ken Bedene noemde ik bewust omdat ik hem vaak die typische pulse heb horen doen, naast dat hij qua fills spontaan dingen doet.
Overigens ga ik niet beweren dat hij een goede muzikant is hoor, de termen 'opbouw in muziek', spanningsboog creëren', 'hooks maken' en dat soort dingen- ik denk niet dat hij dat kent. Ikzelf vind Aborted op plaat dan ook eigenlijk niet veel aan. Het lijkt allemaal maar weinig richting te hebben. Veel vette riffs en veel toffe drumstukjes maken nog niet per sé goede nummers die blijven hangen. Maar goed, da's weer een ander verhaal. Qua drums vind ik zijn dingen iig spannend klinken, ondanks dat het allemaal zo snel is.

De drummers die je noemt, daar moet ik even de tijd voor gaan nemen om te checken. Hoewel ik wel meteen kan zeggen dat de eerste zéker 'dat' heeft (Norman Lonhard) , en dat ook zeer goed giet in strakke drums zonder voorspelbaarheid. Het is heavy, het heeft 'boem!'.
Hannes Grossmann, zat die vroeger ook niet bij Necrophagist? Die vind ik tamelijk klinisch klinken, maar, dat hoort ook bij die muziek. ik zal zijn andere dingen dus nog gaan checken.
Van die gast van Havoc heb ik ook nog eea van beluisterd: goede drummer, zeker.

Ohja, ik bedacht me nog wel: Het kan heel goed zijn dat Wilding helemaal niet de oorzaak is van dat 'adrenalineloze', het kan heel goed zijn dat Carcass dat gewoon van hem verlangt. Het drumwerk van Owen op zijn latere platen zijn immers ook erg statisch..... En dat komt het gitaarwerk ook erg ten goede. Dusssss.....

Owen op Swansong is een van die dingen die ik drummers graag laat horen. Weet niet waarom maar de combinatie van die gortdroge productie met dat effectieve solide slagwerk.

Zo vet.

Ik kan hem op youtube niet vinden dus plaats ik maar even een facebook linkje.

https://www.facebook.com/reel/1579474329322083


Ik geniet hier van.

quote:

---

Op 17 augustus 2026 20:52 schreef Lampje het volgende:

Hannes Grossmann, zat die vroeger ook niet bij Necrophagist? Die vind ik tamelijk klinisch klinken, maar, dat hoort ook bij die muziek. ik zal zijn andere dingen dus nog gaan checken.

---

Dat is die Hannes inderdaad, maar gelukkig trekt hij het al jaren breder dan dat. Bij Triptykon dus, maar zelfs een vrij geflipte band als Alkaloid krijgt hij behoorlijk aan het grooven.



Matthias Landes heeft een beetje dezelfde eigenschappen als Hannes. Heeft vrij veel black-achtige metal gespeeld, maar ook in de voorganger van Alkaloid (Noneuclid) én bij Floor Jansens tussendoor-band ReVamp. Er zijn niet veel (goede) fimpjes van hem, maar deze geeft een behoorlijke indruk van zijn feel.



[Dit bericht is gewijzigd door Dweller op 17-08-2026 22:14]

Volgens mij speelt Hannes ook zeer verdienstelijk gitaar op zijn solo album(s?)?

quote:

---

Op 17 augustus 2026 22:10 schreef XXL het volgende:
Ik kan hem op youtube niet vinden dus plaats ik maar even een facebook linkje.

https://www.facebook.com/reel/1579474329322083

Ik geniet hier van.

---

ohja, zekers, vind ik ook super!

quote:

---

Op 17 augustus 2026 22:13 schreef Dweller het volgende:
Dat is die Hannes inderdaad, maar gelukkig trekt hij het al jaren breder dan dat. Bij Triptykon dus, maar zelfs een vrij geflipte band als Alkaloid krijgt hij behoorlijk aan het grooven.

Matthias Landes heeft een beetje dezelfde eigenschappen als Hannes. Heeft vrij veel black-achtige metal gespeeld, maar ook in de voorganger van Alkaloid (Noneuclid) én bij Floor Jansens tussendoor-band ReVamp. Er zijn niet veel (goede) fimpjes van hem, maar deze geeft een behoorlijke indruk van zijn feel.

---

beiden even gecheckt, dat vind ik allebei zeer fijn drumwerk.