Ondanks beperkt aantal luisterbeurten toch een flinke analyse. Mooi!

En toen viel het doek voor Swans. Het uitblijven van financieel succes, problemen met platenlabels en Gira's drankmisbruik deden de band de das om en ook de relatie van Gira en Jarboe strandde.

Swans' zwanenzang (hoeveel recensies zouden dat woord al gebruikt hebben?) droeg de titel Soundtracks for the Blind en is één van de veelzijdigste en daarom voor mij ook één van de moeilijkste albums uit hun discografie - ik heb deze ook ooit weer van de hand gedaan. Het album is een opsomming van vijftien jaar Swans en duurt bijna tweeënhalf uur.

Veel van de kortere tracks zijn meer geluidscollage dan 'liedje' en bevatten samples, loops en ambient/postrockklanken. Daartussen vind je de etherische en uitgesponnen akoestische gitaarklanken van White Light... en hier en daar de mokerslagen van de vroegere periode.



Stukken als bovenstaande klinken op zich heel erg sfeervol, maar ook wat schetsmatig en niet volledig uitgewerkt. En daartussendoor komt dan opeens een (live)nummer als hieronder. Op zichzelf heel erg gaaf, maar zo anders qua geluid en energie dat het voor de sfeer van het album op onaangename manier breekt.



Ook het met dancebeats versierde 'Volcano' zorgt bij mij voor opgetrokken wenkbrauwen.



Tegelijkertijd bevat het album met 'The Sound' en 'Helpless Child'ook twee beesten van songs, die bijna naadloos aansluiten bij het werk van na 2010.



In het kielzog van Soundtracks for the Blind verscheen ook het passend getitelde, obscure, in het Duits gezongen (!) EP:


Swans speelde op 15 maart 1997 hun laatste show. Michael Gira had alles gegeven wat hij had.

Om alle twijfel uit te bannen zag in 1998 nog SWANS ARE DEAD, een collectie met live opgenomen nummers uit de periode 1995-1997, het licht. Michael Gira zou onder de naam Angels of Light verder gaan - maar dat is weer een heel hoofdstuk op zich. Nog één keer die machtige live uitvoering van I Crawled:



https://swans.bandcamp.com/album/soundtracks-for-the-blind-2

Voordat ik verder ga naar het tweede Swans-album (dat überhaupt eerst nog op de deurmat moet vallen), eerst nog een stapje terug in de tijd. Mijn uitgave van Filth heeft nmlk o.a. een bonus-CD met de eerste EP, Speak E.P.#1, erop. Deze is van eerdere datum dan Filth.
Ik heb ergens gelezen dat er tussen deze EP en het debuutalbum er wat line-up-wisselingen hadden plaatsgevonden, en dat is te horen. Het lijkt wel een andere band. Waar Filth een ongemakkelijke zit is, klinkt dit bijna lief. Het is nog steeds aparte, eigen en niet al te lichte muziek, maar toch, maar toch… Ik hoor repeterende post-punk. Deze klinkt wat wiebelend, onvast, en wordt door een basgitaar op de voorgrond gedomineerd. Dat ben je als bleckie natuurlijk niet gewend. De muziek is licht experimenteel, licht psychedelisch, maar dit is allemaal kinderspel bij wat nog komen gaat.
De live-nummers die achter de EP komen laten direct het contrast tussen de EP en het debuut horen: Daar klinkt Swans hard, en ongemakkelijk industrieel als een hamer op een aambeeld. De EP schurkt dichter tegen het vrijere werk van een Joy Division of de art rock van Velvet Undergound aan, dan tegen Filth.

Ik vraag me af of ik dat materiaal ken. Toch maar ns checken.

Overigens speelde voor zover ik weet op oud werk Gira bas. Ik weet niet of dat hier ook geldt.

Ja, Gira speelt hier bas en iemand anders gitaar. Dit klinkt nog het meeste als oude Sonic Youth - overigens speelde Thurston Moorse op zijn beurt nog een blauwe maandag basgitaar in Swans.

The Great Annihilator gisteren nog eens gedraaid. Ik weet het niet zo goed. Het eerste album in deze luisterserie waar ik mijn aandacht niet altijd even goed bij kan houden, maar waar dat aan ligt? Wel grappig dat ik dacht Kristof Hahn te horen in die gierende, stuwende stukken in Celebrity Lifestyle, maar dat hij net op deze plaat even niet meedoet.

Ik zag dat ik een downloadcode voor Drainland bij deze LP had, die heb ik inmiddels binnengehaald en ga ik snel nog eens luisteren.

Ach, mn arme geheugen. Ik ken deze wel idd. Thanks voor de reminder.

Edit: @ zodiac, interessant. Het is denk ik mijn favoriete album. Maargoed, al zo lang ik in dit topic rondhang heb ik geen Swans geluisterd. En de laatste keer Great Annihilator is echt wel even terug.

[Dit bericht is gewijzigd door Dirge for november op 26-02-2026 10:33]

quote:

---

Op 26 februari 2026 10:32 schreef Dirge for november het volgende:
Edit: @ zodiac, interessant. Het is denk ik mijn favoriete album. (...) En de laatste keer Great Annihilator is echt wel even terug.

---

Dit had ik kunnen schrijven. Snap het zelf ook niet, maar had er wat moeite mee gisteren terwijl ik het altijd als een favoriet beschouwde.