Posted 29-01-2026 13:19 by bastianus |
      |
|
In battle heeft meer grindcore-invloeden, richting punk soms zelfs. Ik trek dat wel, daarom mijn favoriet. Bij de volgende albums worden de nummers saaier/gelikter en stoort me dat ineens. For victory vind ik dan weer een knaller van een album, maar daarop lijkt er dan ineens weer meer aandacht voor goede songs en vette riffs te zijn. Met als hoogtepunt dat ze eens niet voor de honderdste keer die riff van het outro van World Eater herkauwen.
Het radicale feminisme is niet eens een lachnummer meer: het is een karikatuur van een parodie op een klucht.
 |