| KwelgeestIV |
|
 |
 |
|
 Posted 19-06-2026 16:21 by KwelgeestIV |
    |
|
Patronaat te Haarlem. Net als Nobel een dag eerder in Leiden was ik hier nog nooit geweest. Ze schenken er Brand uit fles. Altijd goed. Ondanks de nabije aanwezigheid van zowel Jopen als Uitlje was de bierkaart verder erg matig. Gelukkig maar, want ik reed.
Aan Hulder de taak om de avond af te trappen. De band kan mij weinig interesseren, en dat werd weer eens bevestigd. Eendimensionale norsecore. Weinig spannends of dynamiek. De drummer double basste een eind weg. De drums stonden te hard, en overweldigde de rest van de toch als niet zo bijzondere muziek. De gitarist speelde nog wel een paar heel aardige riedeltjes en riffjes, maar die kwamen dus niet bepaald over. De zangeres deed zowel als voorkomen als vocalen (afentoe) aan Darkened Nocturn Slaughtercult denken. Dat is dan wel weer positief.
Eigenlijk was Kylesa tegelijkertijd in de kleine zaal geboekt. Maar blijkbaar liep de voorverkoop van beide evenementen dermate goed, dat Kylesa er bij deze line-up tussen werd geschoven. Mij hoor niet je klagen. Ondanks dat hun muziek mij net iets te mallcore is, had ik wel serieus overwogen hun optreden in Tilburg mee te pakken. Erg welkome samenloop van omstandigheden dus. Van de week ter voorbereiding al een paar keer Static Tensions en Ultraviolet gedraaid. Hoewel ik nooit echt fan van zal gaan worden, klonken deze me beter dan ik mij herinnerde. Best vermakelijk, zo niet, gewoon goed. Wat bij het optreden direct opviel, was dat dee vocalen stonden te zacht stonden. Daarnaast was Cope niet optimaal bij stem, en/maar Pleasants ronduit slecht. Ze is oud geworden trouwens. Oogt een stuk ouder dan ze is. Het was even inkomen. Roadburn2025 was een knallend optreden. Dit niet. Het spel was subtieler, de nuances kwamen zeer tot hun recht. Ik hoorde blues, stoner, beetje desert rocksound. Lekkere, zware, zompige grooves. Zo slecht als de vocalen/zanglijnen van Pleasants waren, zo goed wat haar gitaarspel. Heerlijk betoverende, psychedelische lijntjes en riedeltjes. Nee, het optreden knalde niet, maar het was wel genieten.
Oranssi Pazuzu begon met dat heerlijke Kraftwerk-riedeltje van Muuntautuja. Dit was vanaf moment één genieten! De heren speelden een heel andere set dan vorige twee keer dat ik ze live zag. Toen was het beide keren hard, gitzwart, en heel ‘dicht’. Het spel en de set waren deze keer meer ‘open’. Er lag meer nadruk op de krautrock dan op de black metal. Nog steeds duister, dissonant, en onheilspellend, maar veel psychedelisch en swingend. (Bijna) dansbaar. Monotone, repeterende drums die een perfect krautrock-ritme speelden. Wel meerdere technische mankementen. Vooral bij/voor Lehdontie, maar dat mocht de pret niet drukken. Een ware, hallucinante trip. Lekkere swung in het basspel, getergde vocalen, vol op de orgels. Dit speelde Blood Incantation van een dag eerder finaal van het podium! Nu al zin in oktober!
Als afsluiter Solstafir. Dat was niet best. Ik denk dat de intro het beste stuk muziek was dat ik tijdens dit optreden heb gehoord. Suffe, saaie knuffelrock. John Bon Jovi goed yacht rock. Eerlijk is eerlijk, de frontman kreeg met die strijkstok echt wel een lekker en goed geluid uit de gitaar. En het tweede nummer bevatte een totaal niet onaardige riff; maar bij nummer drie ging het goed mis. Geen idee watvoor miskraam dat was, maar het trok helemaal nergens op. Nog een paar nummers staan beluisteren, maar het werd er niet beter op. Een nummer van Í blóði og anda dat ongeïnspireerd en mak klonk. Op een gegeven moment een draak van een ballad waar ik meerdere mensen totaal in zag opgaan. Ondertussen was de zaal, die overigens zowel bij Kylesa als Oranssi Pazuzu helemaal niet onaardig was gevuld, gênant leeggelopen. En niet onterecht. Het was tijd om te gaan.
|
