quote:

---

Op 8 juli 2026 21:05 schreef KwelgeestIV het volgende:
Op kantoor staat geen radio aan. Daar ben ik dankbaar voor.

---

Hier in de hal wel. Daar probeer ik zoveel mogelijk weg te blijven.

Gisteren op een andere locatie werken, maar ik was relatief vroeg klaar. Mooie gelegenheid om wat eerder de trein naar DB’s te pakken en daar met een lekker biertje op het terras de krant te gaan lezen. Was het écht perfect weer voor! Best gave hangplek is het geworden. Na een uurtje voegde Sater zich bij me. Niet veel later een studievriend, en toen nog Zodiac Lung.
Coaster opende. “slowcore” heet dit? Ik vond het post-rock meets shoegaze. Fijn geluid om naar te luisteren. Harmonieus; maar de vocalisten konden beter hun mond houden. Erg leuk samenspel van de drie snarenplukkers. Ik hoorde een paar hele gave gitaarstukken. De ene keer licht psychedelisch, dan weer toch enigszins venijnig. Rustige, uitgesponnen muziek. Zeker niet onaardig.
Amber Webber en Stephen McBean brachten uitgeklede en minimalistische versies van Black Mountain-nummers. In principe gitaar en zang, maar sommige nummers werden door ritme, elektronica en/of een tweede gitaar van een bandje ondersteund. Deze was gelukkig ingetogen genoeg om het oprechte live-karakter van de set niet in de weg te zitten. Ik had om een of ander manier verwacht dat het optreden akoestisch zou zijn, maar het was een elektrische en versterkte gitaar. Het geheel werkte erg goed. Intieme en lieflijke doch melancholische folk (rock) met een ingehouden psychedelisch randje. Veel nummers van IV en Destroyer, die erg goed uit de verf kwamen. De afsluiter was dermate Velvet Undergound dat ik even twijfelde of het niet cover daarvan was. Erg leuk en goed optreden. Smaakte zeker naar weer een keer gewoon Black Mountain (en een nieuw album).


[Dit bericht is gewijzigd door KwelgeestIV op 09-07-2026 7:52]

quote:

---

Op 8 juli 2026 21:05 schreef KwelgeestIV het volgende:

Wat een line-up!!
Maar mooi dat je je hebt vermaakt.

---

Tja, die organisator moet het toch op de een of andere manier aankleden.

De Pankraker Festival III - Cuba Libre Gent
3 & 4 juli

Omdat het op vrijdag was, diende ik Allegory of Death en Skumhammer aan mij te laten passeren. Vooral de eerste scheen heel goed te zijn.

Shewolff - direct een knaller om mee te starten. De kleine, sympathieke frontdame speelt elke show met meer overtuiging en presence. Energiek, swingend en met net genoeg interessante riffjes. Een manco vond ik het ontbreken van de sfeervolle keyboard-stukjes die wel op de EP aanwezig zijn - het staat blijkbaar wel op de planning om dit in de toekomst toe te voegen aan hun shows. Sterke binnenkomer!

Absolute Key - Antti van Circle of Ouroborus met zijn noise-project. Krakende, schurende geluiden met telkens een ritmische ondertoon die ervoor zorgde dat het niet al te abstract werd. Helaas waren er technische problemen waardoor een aantal nummers abrupt werden afgebroken. Antti is een bevlogen performer, maar als alles plots uitvalt, sta je daar wel heel eenzaam te wezen op dat podium. Alsnog een degelijke show waar wel veel meer inzat, want de ritmische secties en de atmosferische noise hadden wel potentieel.

Fields of Agony - deze jonge Britse honden, aangevuld met de ervaren zanger van Kasturn, waren de eerste fenomenale climax van het festival. Wat een wall of sound, wat een stem! Triomfantelijke, snijdende black metal riffs, een strak roffelende drummer en zoals gezegd een stem die door merg en been snijdt. Kippenvel dit - zowel nummers van de eerste EP als van de nieuwe EP. Enige manco: dit had gerust nog een half uur langer mogen duren. Als ze dit fenomenaal hoge niveau kunnen aanhouden, zijn ze in staat een album-of-the-year af te leveren.

Bones - Vlaemsche death metal met veel old school elementen. Bokkie vond het Morbid Angel-achtig, ik vond het wel goed, maar net iets te lang om mijn aandacht volledig vast te houden. Al leek een groot deel van het publiek het oneens met mij.

Nächtlich - tijdens de set van Antti was ik met een kerel met een CoO-tattoo aan de praat geraakt die blijkbaar even hard fanboy was als ik. Hij stelde zich voor als 'the guy from Nächtlich' - zeer sympathieke kerel en al direct een topic waar we niet snel over uitgepraat waren. Op het podium transformeert hij tot een bizar creatuur dat zeer begeesterd een show neerzet. Ik had gedacht dat dit charmant rommelig ging zijn, maar niets van dat. Dit was zeer strak gespeeld en zeer goed. Keyboard, drums, gitaren en maniakale zang die voor een bezwerende sfeer zorgden. Met veel plezier trapte ik de pit in gang bij de eerste tempoversnelling en die is daarna nooit meer stilgevallen. Op een bepaald moment was het zo hevig dat er een speaker het publiek in viel, maar die werd vakkundig teruggezet, alsof het een gevallen mosher was, en daarna door één van de organisatoren ondersteund om verder onheil te voorkomen. Rock & roll! Na deze geweldige en verassend muzikaal sterke show zat dag 1 er op - en wat voor één!


Dag 2 was ik er wel van in het begin daar ik Vaurien absoluut niet wilde missen. 's Middags op terras aan het Gravensteen gegeten en daar waren de Pankrakergangers duidelijk de onderscheiden tussen het andere volk

Vaurien - twee Fransen, zanger en gitarist met drums vanop een bandje. Klinkt brak en dat zag er ook zo uit, maar de gitarist had de gave om zeer bezwerende klanken uit zijn instrument te toveren waardoor er na een tweetal nummers een soort van trance ontstond die mij volledig meenam. Sterke show met beperkte middelen. Het laatste nummer was qua riffing haast Burzumiaans te noemen. Dit had heel brak kunnen zijn, maar was een goede, eigenzinnige show. Ze spraken wel voor geen meter Engels, die twee snuiters, maar ergens klopte dat ook wel in het plaatje.

Discarnation - was mij getipt als iets dISEMBOWELMENT-achtigs, en het stelde niet teleur. Loodzware death metal met versnellingen. Enkel de grunt kwam niet zo goed uit, desondanks een sterke show van deze Vlamingen die ik al allemaal kende als 'publiek' bij deze of vorige edities.

Blodzallog - blijkbaar was hun gitarist er niet bij dus kwam de hoofdmelodie van een lange, wat vreemde dame met twee keyboards. Noodgedwongen heel basgedreven en het had wel een zekere charme, maar dit was mij toch iets te weinig muzikaal om echt goed te zijn.

Folteraar - gemist omdat ik buiten met Antti aan de praat was geraakt, het blijft een machtige kerel die van vele markten thuis is. Blijkbaar was het kort en goed, maar het klonk van afstand meer death metal dan ik had verwacht.

Huggkubbe - kon in de rij van Vaurien gaan staan als twee rare snuiters samen, deze keer Duitsers, die mannen met de kip op de hoes van hun bizarre EP. Deze keer gitarist/zanger en drummer. Het was bevreemdend, de vocalen waren meestal 'clean' en deden soms een beetje aan Urfaust denken, maar het geheel werkte wel. Atypisch gitaarspel zorgde voor rare songs die zich in je hoofd nestelden. Unieke band!

Sexmag, Hagzissa en Sukamu helaas moeten missen wegens verplichtingen aan het thuisfront.

Samenvattend: fantastische editie, voor mij persoonlijk de beste van de drie omdat het muzikaal het meeste aansloot bij mijn smaak. Het gevoel van een samenkomst onder gelijkgestemde outcasts maakt het geheel af. De aanspreekbaarheid van de artiesten die gewoon mee in het publiek staan en ook staan fanboyen voor hun eigen favoriete artiesten is mijns inziens behoorlijk uniek. Ik ben ook steeds meer overtuigd van de keuze voor een studentencafé in de Gentse studentenuitgaansbuurt want die gestripte, minimaal ingerichte tent is qua geluid zeer geschikt en het contrasterende straatbeeld is hilarisch - alsof een vreemde zwarte zwerm de studentenbuurt heeft ingenomen.

Volgend jaar eis ik een grotere aanwezigheid van de supporters alhier! Zoals steeds een zeer leuke tijd met Bokkie

[Dit bericht is gewijzigd door mikkasscar op 10-07-2026 17:46]

Ik zal volgend jaar mijn best doen erbij te zijn.

Soms ben je te bang!

Allegory of Death was inderdaad een geslaagde opener. Skumhammer zat meer in de deathmetalhoek. Folteraar is nog leuker dan Faceless Entity, wat meer in je smoel. Sexmag trashte de pannen van het dak! En Hagzissa maakte het grandioos af. Sukamu was alternatieve live dansmuziek door Nachten. Thuisblijvers en eerderweggaanders hadden ongelijk! Volgende keer weer!