| KwelgeestIV |
|
 |
 |
|
 Posted 18-10-2026 14:09 by KwelgeestIV |
    |
|
Duchtige dag gisteren in Oberhausen. Odyssey to Blasphemy. Geen idee welke editie; maar een black metal-festival. Wel licht jaloers op de programmering daar in Oberhausen en Essen. Gelukkig is het met de auto allemaal nog wel te overzien, en bier daar toch niet te pruimen.
Aan Vel'Har de eer om de zaterdag te openen. Hier waren we getuigen van een waar ritueel. Kaarsen, wierrook, schedels en andere botten, elkaar met (nep(?))bloed inzegenen, een bandlogo dat iets teveel aan dat van Ondskapt doet denken… Ja, de heren namen zichzelf en hun luciferische gimmick wellicht net iets te serieus (voor een openingsact). Zoals te verwachten wortelt de muziek van Vel'Har diep in de orthodoxe/religieuze black metal. Ik moest vooral aan Darvaza denken, met die semi-cleane vocalen, maar ook momenten van Watain en Urfaust. De nummers waren vrij dynamisch, de bas stond wel iets te hard ten opzichte van de gitaren, waardoor sommige subtielere lijntjes niets helemaal lekker uitkwamen. Helegaar geen onaardige muziek, maar net niet echt overtuigend. Echter een lekkere binnenkomer, en zeker een band met potentie.
Oorspronkelijk zou Warlust spelen, maar die was ergens in de afgelopen weken door het Nederlandse Deathless Void vervangen. Ik heb slechtere vervangers meegemaakt. Deathless Void was de verrassing van (EMM)2024. De band weet de licht-melodieuze black metal van Ascension met de agressie en het harde geluid van bands als Katharsis en Teitanblood te combineren. Eigenlijk best gelijkend op wat Possession met The Mother of Darkness doet. Subtiel werden de sfeer en spanning opgebouwd, om met Psychedelic Warfare keihard de deur in te trappen. Wat een razernij! Subtiel meevoerende, quasi-melodieuze gitaarlijnen, omvangen door kneiterend sonisch geweld, en daar dan een geweldige balans is vinden. Echt een goede band!
In Cromlech had ik van te voren al een hard hoofd. Hun album Of Owls and Eels heeft zeker wat. Sterker nog, er staan echt wel goed dingen op, maar het geheel weet net niet te overtuigen. En dat terwijl het eigenlijk echt mijn stijl is, en ik het leuk wil vinden: Typische Duitse licht-melancholische/sfeervolle black metal, die grofgezegd in het straatje Lunar Aurora en Nagelfar valt. En ook live kwam de muziek niet helemaal uit de verf. Rommelig geluid en mix. Was er eindelijk weer eens een keer live keyboarspeler met een band mee, waren de toetsen amper te horen, en was de speler drukker met zijn (niet-onindrukwekkende) abs te showen, dan muziek te spelen. Gelukkig zaten er wel een paar goede en sterk uitgevoerde nummers in de set verwerkt, maar zeker niet het beste optreden van de dag.
Bezwering is niet mijn band, maar het klonk gisteren allemaal veel beter en sterker dan ik in mijn hoofd had, en me dus op had ingesteld. Ik hoorde een duister gitaargeluid alsof het uit een diepe kelder opsteeg, ijzige riffs, en scherpe vocalen. Meneer Alvenrad presenteerde een diepe, intense, en scherpe strot. Daartegenover stonden Urfaust-achtige walsjes. En dan nog van alles daar tussenin. Dynamisch.. ? Kakofonisch.. ? Wie zal het zeggen.., aan mij is het niet besteed.
Hellish Crossfire was mij onbekend, maar de esthetiek deed jaren’80-erende thrash/black vermoeden, en dat bleek het ook te zijn. Scherpe, aanstekelijke riffs, vuig geluid, rockende ritmes. Rechttoerechtaan niets verrassends, maar gewoon lekkere en puike muziek. Wel schandalig om met de gehele band een Venom-shirt aan te trekken, maar dan geen cover te spelen.
Beetje onverwacht, maar de band van de dag bleek Heretic. Beetje vreemd dat een Nederlandse band haar afscheidsoptreden in Oberhausen geeft, maar qua publiek bleek dit een goed ingeschatte locatie. Daarnaast is hun livealbum Germaniacs ook in Oberhausen opgenomen, dus er zal wel een mij onbekende band met de stad zijn. De zaal was intussen goed met Heretic-shirts volgelopen, en de band bleek het grootste en meeste enthousiaste publiek van het festival op de been te krijgen. Natuurlijk werd er met een van de beste openingsnummers ooit, het overrompelende Boys from the Void afgetrapt, en de sfeer zat er direct goed in. Het publiek wist het refrein van de gespeelde nummers uit volle borst mee te zingen, en bij Countess Bathory (hier wel) ging het dak er echt af. Ondertussen waren we op meerdere hitjes als Black Metal Punks, Mr. Chainsaw, en een striptease getrakteerd, om met het geniale The Devil, My Saviour, en het keiharde punknummer Berserker af te sluiten. “Tot over vijf jaar bij de reünie!” Laten we hopen dat die er gaat komen. Ondertussen Filthy Hymns, for Sleazy Demons!
Als welkome onderbreking de murky en sloppy death metal van Dead Congregation. Neem old-school Morbid Angel en Entombed, met een scheut Immolation, en obscure bands als Grave Miasma, met de duistere, claustrofobische sfeer van Portal, en je hebt Dead Congregation. Zware old-school death metal met verstikkende riffs en een hele lichte blues. De heren speelden goed en overtuigend. Dit is death metal waar ik van kan genieten.
Bütcher was bij vlagen een tikje rommelig, en de zanger leek er niet helemaal bij, maar dat mocht de pret niet drukken. Enigszins kitscherige, doch zelfbewuste blackened speed metal. Een gevarieerde setlist van Thermonuklear Road Warrior tot en met het nieuwe nummer Brain at te Seven Altars(?). En natuurlijk krakertjes als Face the Butcher, 45 rpm Metal en Speed Metal Samurai. Deze keer gelukkig wel 666 Goats Carry My Chariot! Hoewel verre van perfect uitgevoerd, en schel geluid, zwaar genieten. Wat een episch monument van metal-epiek! Van Bathory tot Mercyful Fate. Een ware ode aan de oude goden.
De energie, aandacht en spanningsboog zat er na 10 uur staan, matig eten, dronken Duitsers, en volle programmering (de dag had best een band minder gemogen) flink doorheen. Het duurde een nummer of 2/3 voordat Mortuary Drape binnenkwam, maar wat een heerschend optreden. Eigenzinnige deathie black metal. Namen als Necromantia, Varathron, Master's Hammer, Kawir, en Root passeren de revue. Originele composities, vijsnarige bas, sinistere riffs. Een heel evil en bezwerend sfeertje. Zeer overtuigend optreden.
|
