Ik heb sowieso altijd het idee gehad dat Leviathan, vooral qua gitaren, gestuurder en minder chaotisch was dan de andere twee bands. Kan natuurlijk ook aan mij liggen.
Zelf vind ik ze alle drie erg interessant. Xasthur en Leviathan in het bijzonder.

[Dit bericht is gewijzigd door Hanging garden op 02-04-2015 9:39]

quote:

---

Op 2 april 2015 9:38 schreef Hanging garden het volgende:
Ik heb sowieso altijd het idee gehad dat Leviathan, vooral qua gitaren, gestuurder en minder chaotisch was dan de andere twee bands. Kan natuurlijk ook aan mij liggen.

---

Je bedoelt dat Wrest gewoon wel weet hoe hij een gitaar kan vasthouden. "Gestuurder en minder chaotisch" my ass.

quote:

---

Op 2 april 2015 9:45 schreef M. het volgende:
Je bedoelt dat Wrest gewoon wel weet hoe hij een gitaar kan vasthouden.

---

Precies waar ik ook aan dacht.

quote:

---

Op 1 april 2015 23:21 schreef blackstar666 het volgende:
Ja lastig te zeggen. Het is chaotisch, structuurloos, het heeft veel tempowisselingen, mijns inziens irritante breaks, vervelende langdradige stukken. Ik kan er gewoon niks mee, net als met die latere Deathspell Omega platen. Teitanblood trek ik dan wel weer heel goed, terwijl dat ook chaotische, soms trage, en wisselende herrie is. Waarom het ene wel en het andere niet, geen idee...

---

Deze opmerking heeft wel wat. Doe er ook nog maar wat Ruins of Beverast bij. Alleen,... Om dezelfde redenen vind ik het net super.

quote:

---

Op 1 april 2015 23:26 schreef Kvelgeest het volgende:
Nee knul, zo zit het geheel niet. Je hebt het nu over drie verschillende bands die geheel niets met elkaar vandoen hebben.

---

Als het je niet teveel moeite is, ben ik wel benieuwd hoe het dan wel zit.

Ruins of Beverast kan ik me dan qua vergelijking weer iets minder in vinden, dat vind ik dan weer toegankelijker. Al snap ik het wel op het vlak van uitgesponnen nummers en soms langdradigheid dat dat min of meer de bedoeling is om zo een bepaalde sfeer neer te zetten.

quote:

---

Op 1 april 2015 23:44 schreef Nimbus het volgende:
Zal ook niet beweren dat Xasthur en Leviathan zeker met de eerdere releases veel gemeen hadden, maar met de latere toch wel meer verschil. En Xasthur is ook niet echt actief op het moment.

---

Leest die man mee of zo?

best vet

http://www.guitarworld.com/my-war-leviathans-jef-whitehead-discusses-scar-sighted-his-biggest-influences-and-why-he-still-wont-tour

Leuk interview

The First Sublevel of Suicide

1.Scenic Solitude and Leprosy
2.The Bitter Emblem of Dissolve
3.He Whom Shadows Move Towards
4.Mine Molten Armor
5.From Crevice, Rotten

quote:

---

Recorded on a Tascam analog cassette Nekrorecorder by Wrest in 2002.

---

Gave hoes.

Deze ouwe koe ook maar weer ns opsjorren. Grappig dat er voorheen een discussie was over de vergelijking met bands als Striborg en Xasthur. Wazig. DSBM is over het algemeen te reduceren tot herhalen van twee akkoordjes vlak naast elkaar. Xasthur doet niet anders. Leviathan daarentegen, is vieze, experimentele, compleet eigen, best wel virtuoos gespeelde en samengestelde meuk, met heel diep daaronder ook die basistonen.

Hoe het ook zei, z'n platen zijn me steevast te lang, m'n aandacht haakt af, maar de eerste paar nummers van zeg 10th Sub level, of Massive Conspiracy bevatten stuk voor stuk riffs die ik nooit vergeet. Ik heb in ieder geval altijd het idee te luisteren naar wat hij wil maken, niet naar iets wat probeert overeen te komen met het beeld dat fans van het genre hebben, of met wat op dat moment de trend is.

quote:

---

Op 20 januari 2026 16:44 schreef Dirge for november het volgende:
Deze ouwe koe ook maar weer ns opsjorren. Grappig dat er voorheen een discussie was over de vergelijking met bands als Striborg en Xasthur. Wazig. DSBM is over het algemeen te reduceren tot herhalen van twee akkoordjes vlak naast elkaar. Xasthur doet niet anders. Leviathan daarentegen, is vieze, experimentele, compleet eigen, best wel virtuoos gespeelde en samengestelde meuk, met heel diep daaronder ook die basistonen.

Hoe het ook zei, z'n platen zijn me steevast te lang, m'n aandacht haakt af, maar de eerste paar nummers van zeg 10th Sub level, of Massive Conspiracy bevatten stuk voor stuk riffs die ik nooit vergeet. Ik heb in ieder geval altijd het idee te luisteren naar wat hij wil maken, niet naar iets wat probeert overeen te komen met het beeld dat fans van het genre hebben, of met wat op dat moment de trend is.

---

Ik begrijp je punt, vandaar dat een aantal van zijn EP's, die meestal ook als split-albums zijn uitgekomen (o.a. met Xasthur, Sapthuran, Crebain), misschien wel tot zijn beste werk horen, deels ook door de kortere speelduur die de complexiteit en densiteit beter verdragen. Sowieso een unieke band. De eerste Lurker of Chalice vind ik trouwens ook heel goed, veel meer atmosfeer en minder experiment wel.

Ik denk dat de vergelijking met Xasthur’m er meer inzat dat het beide Amerikaanse bands waren/zijn. Er kwam destijds opeens een golf bands uit de VS, ook wel als USBM/4th wave aangeduid, waar Xasthur en Leviathan toch wel de bepalende acts van waren. Daarvoor kenden we eigenlijk alleen Grand Belial’s Key, Judas Iscariot, en Absu. En veel van de bands waren eenmansprojecten: Nachtmystium, Draugar, Krieg.

Vice/Noisey kwam toen met de documentaire One Man Black Metal, met daarin Wrest (Leviathan), Malefic (Xasthur), en Sin N(anna) (Striborg).



https://www.vice.com/en/article/one-man-metal-part-1/

Maar Leviathan heeft natuurlijk, zeker qua thematiek, raakvlakken met DSBM, met titels als The Tenth Sub Level of Suicide. Ook hoor ik qua sfeer, geluid, en productie wel wat raakvlakken met Xasthur. Murky, die ondoordringbare duisternis, dat onheilspellende. En een Nocturnal Poisoning is helemaal niet zo ééndimensionaal, toch? Ook op M-A scoren Leviathan en Xasthur bovenaan bij elkaar als ‘similar artist’.

Een Tentacles of Whorror kan ik trouwens goed uitzitten, maar dat niveau heeft hij daarna indd niet meer gehaald. Net als dat Malefic Nocturnal Poisoning bij lange na nooit meer heeft gevenaard, trouwens. Scar Sighted vind ik trouwens wel ook echt heeel erg goed, bedenk ik me nu! Iets andere stijl wellicht, meer richting black ambient, half Lurker of Chalice, maar echt heel goed! Portrait in Scars, de split met Black Death, die is hard!
Ik zit overigens al jaren op een nieuw album te wachten, maar ik betwijfel dat dat er nog inzit. Profound Lore heeft vorig jaar wel een 2025-versie van True Traitor, True Whore uitgebracht, maar dat is niet bepaald een album waarbij ik voor een alternatieve versie sta te popelen. Ik geloof een remaster met een instrumentale bonustrack. Wel veel beter artwork; dat wel..

Oja, verrek. Lurker of Chalice. Is vet ja. Verder, leuk leeswerk allemaal Ik ken de docu overigens. Al mijn geneuzel was trouwens samen te vatten als: ik vind Leviathan veel sterker dan Xasthur. Ik luister Leviathan voor de muziek. Ik luisterde kort Xasthur voor de sfeer.

Tentacles staat me van bij dat ik er niet helemaal in kwam.

Vergelijking met Xasthur is denk ik ook omdat ze allebei aan dezelfde projecten meededen (Twilight, Black One van Sunn O)))) en een split hebben uitgebracht.

Tentacles is hier favoriet. Debuut ooit gehad, maar beklijfde niet volledig en latere werk nooit echt heel erg goed beluisterd.

Ah cool, vanmiddag pak ik Tentacles wel even. Favorieten hier zoals gezegd Massive Conspiracy en 10th sub level. En die Lurker-plaat is geweldig.

Beste split?

Ik vind Scar Sighted een fantastische plaat. Maar daar hoor ik eigenlijk maar weinig positieve verhalen over van anderen. Volgens vrienden van me is dat album teveel death metal. Maar ik vind het een heerlijk smerig, haatvol album.

Death zeg je? Zo herinner ik me 'm niet; maar ben die CD ook jaren kwijt geweest. Maar weer eens draaien dan.

@Dirge: Check die split met Blackdeath.
En dan is er ook nog A Silhouette in Splinters; een (black/dark) ambient-plaat die hij onder Leviathan heeft uitgebracht. Snap eigenlijk niet waarom dat geen Lurker of Chalice is; alhoewel het niet helemaal hetzelfde is, maar toch..

quote:

---

Op 21 januari 2026 11:30 schreef Dirge for november het volgende:
Ah cool, vanmiddag pak ik Tentacles wel even. Favorieten hier zoals gezegd Massive Conspiracy en 10th sub level. En die Lurker-plaat is geweldig.

Beste split?

---

Onlangs The Blind Wound gekocht op vinyl, dat is de helft van de Sapthuran-split apart uitgebracht. Echt een heel vette EP is dat.

Scar Sighted kost wat aandacht en is moeilijk in een hokje te stoppen. Death metal zou ik het niet noemen, maar dat mensen die niet van death houden het te death vinden... sure!

Thanks voor de tips verder!

Kennen we deze nog? Andere Leviathan...maar ook erg fijn.

Messcherpe plaat. Hebben onlangs totaal onverwacht iets nieuws uitgebracht.

quote:

---

Op 21 januari 2026 12:30 schreef XnegativeX het volgende:


Kennen we deze nog? Andere Leviathan...maar ook erg fijn.

---

Aaaaargh, die Lurker of Chalice plaat. Ik weet weer waarom het een van mijn favoriete platen is. Poh. Klinkt me bijna als een what if: Leviathan + O'Malley. Niet in de drone zin voor de duidelijkheid. Nu ik erover nadenk, zat LoC niet ook op Southern Lord? Check.