Eerste aflevering van Alone Australia, seizoen vier. Voor wie het niet kent: een oorspronkelijk Amerikaans format dat inmiddels ook spin offs heeft in o.a. de Scandinavische landen, het VK, Nederland (vooralsnog 1 seizoen) en dus Australië. Het concept is simpel: tien mensen worden met een zelfgekozen uitrusting van tien voorwerpen en een hoop filmapparatuur ergens in de wildernis gedropt. Geen voedsel. Meestal zo eind van de herfst, in onherbergzaam, noordelijk gebied. Vaak Alaska, maar er zijn ook seizoenen in bijvoorbeeld Patagonië opgenomen. Wie het langst volhoudt, wint. Geen contact met wie dan ook, behalve een medische staf die eens in de zoveel tijd controleert of je niet langzaam sterft.
Mooi om te zien hoe het is gegroeid. In retrospect waren de eerste seizoenen bijna lachwekkend, met mariniers die vooraf bluften over hoe hard ze wel niet waren, maar na twee nachten huilend werden opgehaald omdat ze een beer hadden gezien. Die legden het dan af tegen bloemenmeisjes die een connectie met de aarde kwamen leggen, mensen die hun halve lichaamsgewicht verloren en het op pure koppigheid maanden volhielden, en échte bikkels die verstand van zaken hebben. Inmiddels is het een soort van Olympische Spelen voor bushcrafters en survivalexperts, zeker de Amerikaanse editie.
Ik kijk dit al vele jaren met plezier. Australië seizoen drie hoort bij de mooiste seizoenen tot nu toe (de eerste twee waren slecht), en ook deze reeks belooft mooi te worden. Tien Aussies die met de winter in aantocht boven de poolcirkel in Finland worden achtergelaten. Met een gratis account en VPN naar Australië hier te zien:
https://www.sbs.com.au/ondemand/tv-series/alone-australia
