Maar dat is toch ook hartstikke goed, het maakt niet uit hoe je het doet zolang het voor jou werkt

Was ook prima. Uiteindelijk bleek een tijdelijke break van werk/privéshit en ff niks voldoende om de burn-out waar ik tegenaan zat voldoende om de zeilen weer recht te zetten. En fijne vrienden, collega's en een werkgever die daar ook gewoon ruimte voor biedt.

EMDR ken ik als traumatherapie. Wat houdt schematherapie in en voor welke zaken wordt dit ingezet?

Kort door de bocht: schematherapie is gericht op gedrags- en gedachtenpatronen. Doorgronden waar de oorsprong ligt, onderzoeken hoe ze invloed hebben op je leven, en vervolgens zoeken naar een manier om ze te veranderen, of er op een gezondere manier mee om te gaan.

.

[Dit bericht is gewijzigd door Freduk op 01-02-2026 11:38]

Freduk, ik wilde vanmorgen nog wel op jouw bericht reageren omdat het me bekend voor kwam, maar had geen tijd meer.

Het is vrij kut dat iedereen dit gedeelte van het forum gewoon kan meelezen dus ik ga hier mijn ervaring niet neer typen, ik kan alleen zeggen dat je soms denkt dat iets je probleem is en dat daar iets heel anders onder zit waarom je zo denkt of handelt. Misschien iets om over na te denken/te onderzoeken. Heeft mij in ieder geval veel geholpen om de overtuiging los te kunnen laten.

quote:

---

Op 1 februari 2026 8:58 schreef Freduk het volgende:
.

---

Had deze ook gelezen. Heb je vrienden waarmee je met deze gedachtes terecht kunt, en waar je het van aanneemt dat ze je met liefde zeggen dat je deze (voor mijn gevoel lastige en onbehulpzame gedachten) los moet laten?

Herken het een beetje van een nauw contact, en ook iets wat mezelf zou kunnen overkomen ware het niet dat ik een gezin hebt dat me ertoe dwingt 'hier en nu' te zijn...

Maar los laten kan echt heel moeilijk zijn als het zo diep geworteld zit. Het vreet uiteindelijk je energie helemaal weg en je gelooft er heilig in dat alleen die ene jou helemaal gelukkig gaat maken.

Als het zover komt kan je dit ook niet meer alleen oplossen. Vraag hulp en schaam je ook vooral niet, je bent maar een mens.


Ik kwam dit tegen;

https://www.xyts.nl/31-168451-denken-aan-verleden-brein/

quote:

---

Op 22 januari 2026 9:13 schreef zodiac lung het volgende:
Kort door de bocht: schematherapie is gericht op gedrags- en gedachtenpatronen. Doorgronden waar de oorsprong ligt, onderzoeken hoe ze invloed hebben op je leven, en vervolgens zoeken naar een manier om ze te veranderen, of er op een gezondere manier mee om te gaan.

---

Hm, ik weet nog niet wat ik ervan vind. En vooral niet wat de meerwaarde ervan is om dit in een groep te doen.

quote:

---

Op 2 februari 2026 14:40 schreef bastianus het volgende:
Hm, ik weet nog niet wat ik ervan vind. En vooral niet wat de meerwaarde ervan is om dit in een groep te doen.

---

Hebben jullie niet zo'n boek waarin je opdrachten samen moet nabespreken?
In het begin heeft het bij mij sowieso geen enkel nut gehad, ik hield m'n poot mooi stijf en zag het vooral allemaal maar aan.

quote:

---

Op 2 februari 2026 14:50 schreef Grafzerk. het volgende:
Hebben jullie niet zo'n boek waarin je opdrachten samen moet nabespreken?

---

Ja, daar ben ik nu aan begonnen. Maar ik heb volgens mij genoeg zelfreflectie om daar kritisch naar te kunnen kijken. En eigenlijk vind ik al die andere mensen maar irritant.

quote:

---

Op 2 februari 2026 14:55 schreef bastianus het volgende:
Ja, daar ben ik nu aan begonnen. Maar ik heb volgens mij genoeg zelfreflectie om daar kritisch naar te kunnen kijken. En eigenlijk vind ik al die andere mensen maar irritant.

---

Ik zou dat groepsverband, mij kennende, in zo'n situatie ook vooral irritant vinden ja. En dan werkt zoiets bij mij al snel averechts. Hakken in het zand en zo. Vond het al irritant genoeg om vorig jaar een paar weken tegen maar één zwabber aan te moeten praten, laat staan dat er nog een klas bij zit.

Met schematherapie heb ik geen ervaring in een groep. Maar in het algemeen kan zoiets wel waardevol zijn - als iedereen openhartig is, leer je van elkaars inzichten. Je herkent toch vaak iets van een ander, en dat kan weer een proces in gang zetten. En vice versa.

Wat je zegt over je reflectievermogen zal kloppen, maar het gewoon doen, opschrijven, uitwerken, is wel een krachtig instrument. Ook om later naar terug te kijken.

quote:

---

Op 2 februari 2026 14:40 schreef bastianus het volgende:
Hm, ik weet nog niet wat ik ervan vind. En vooral niet wat de meerwaarde ervan is om dit in een groep te doen.

---

Nou ja, een groep kan voordelen hebben, maar ook nadelen.
Je moet sowieso de ellende van een ander aanhoren.

Daar wordt je of nog depressiever van.
Of het werkt opbeurend omdat je tot de conclusie komt dat het bij jou allemaal ze erg nog niet is.

quote:

---

Op 2 februari 2026 15:07 schreef zodiac lung het volgende:
Wat je zegt over je reflectievermogen zal kloppen, maar het gewoon doen, opschrijven, uitwerken, is wel een krachtig instrument. Ook om later naar terug te kijken.

---

Dit. Je weet het allemaal best als je erover nadenkt, maar dit doen met behulp van iemand die nog net iets verder doorvraagt zorgt echt voor verdieping.

Zometeen de volgende sessie. Even gekeken hoe het met de patronen gaat deze week, dat wordt nog een lange weg te gaan...

Maar heb je al zoveel inzicht in je eigen patronen dan?
Goh, wtf heb ik daar een half jaar zitten doen dan...

Bas, hoeveel sessies heb je nu achter de rug?

Zometeen de laatste sessie trauma therapie, hoop ik dan toch alleen al voor mijn portemonnee van uienleer. :')

Uiteindelijk toch een terugval. Lange tijd geleden, maar weer in gevecht met copingmechanismen en een hoofd dat nooit stil staat. Overdenken, overanalyseren en streven naar perfectie (voor mezelf althans, anderen zijn goed zoals ze zijn) zijn wel echt valkuilen, nog steeds.
Ik heb een leegte en tegelijkertijd voel ik veel te veel en vind ik mezelf te gevoelig (ja volg je het nog).

Dinsdag gesprek met m'n spv'er en poh. We zullen wel zien.
1 positief punt is dat traumaverwerking dmv hypnosetherapie goed uitgepakt heeft, voor zover dit kon. Ik heb het jaren hard weggedrukt in mn brein en mezelf geschaamd en de schuld gegeven maar degene die vroeger keihard over mijn grens ging en geen 'nee ik wil niet' respecteerde heeft meer kapot gemaakt dan ik toegaf. In kleine lettertjes zou ik er aan toe willen voegen dat ie de tyfustering kan krijgen.

quote:

---

Op 8 maart 2026 10:00 schreef Grafzerk. het volgende:
Uiteindelijk toch een terugval. Lange tijd geleden, maar weer in gevecht met copingmechanismen en een hoofd dat nooit stil staat. Overdenken, overanalyseren en streven naar perfectie (voor mezelf althans, anderen zijn goed zoals ze zijn) zijn wel echt valkuilen, nog steeds.
Ik heb een leegte en tegelijkertijd voel ik veel te veel en vind ik mezelf te gevoelig (ja volg je het nog).

---

Hoe werkt dat voor jouw, een terugval?



Mijn euthanasie is nu vastgesteld - door mijzelf - voor begin augustus. Later dan gepland, maar de relatie met ouders, welke jarenlang vrij matig was op emotionel gebied, begint beter te worden waardoor er toch ook met hun goed afscheid te nemen valt. Eerder was eigenlijk gerekend dat het toch niet meer goed zou komen.

Begin april zal ik een definitieve datum maken.

[Dit bericht is gewijzigd door Mythics op 11-03-2026 22:26]

quote:

---

Op 11 maart 2026 22:26 schreef Mythics het volgende:
Hoe werkt dat voor jouw, een terugval?



Mijn euthanasie is nu vastgesteld - door mijzelf - voor begin augustus. Later dan gepland, maar de relatie met ouders, welke jarenlang vrij matig was op emotionel gebied, begint beter te worden waardoor er toch ook met hun goed afscheid te nemen valt. Eerder was eigenlijk gerekend dat het toch niet meer goed zou komen.

Begin april zal ik een definitieve datum maken.

---

Heftig allemaal!
Hoe voel je je erbij?

quote:

---

Op 11 maart 2026 23:11 schreef Kimmey het volgende:
Heftig allemaal!
Hoe voel je je erbij?

---

Wel rustig. Ik kijk er zelf naar uit, en feitelijk heb ik geestelijk al wel afscheid genomen van het leven. Hetgeen vooral zwaar valt is het (aankomende) afscheid van vrienden natuurlijk.

Vorig jaar begin december nog naar het Invicta Requiem Mass festivalletje in Ovar (net onder Porto) geweest (waar ik al jaren kom) en heb daar afscheid genomen van Portugese vrienden. Echter, die zie ik eenmaal per jaar en spreek ik verder online, dat is anders dan de vrienden en vriendinnen die ik heb Nederland heb natuurlijk.

Verder ben ik wel blij dat het emotionele gat tussen mij en mijn ouders wat lijkt te dichten.

Losstaand daarvan ben ik écht op, zowel lichamelijk als geestelijk, zeker na zo'n 22 jaar aan zware psychiatrische problematiek en het verlies van mijn zielsverwante.

We ‘kennen’ elkaar niet, echter merk ik dat ik wel regelmatig aan jou en je traject denk. Het doet me wel wat. Ik hoop dat je de komende maanden goed doorkomt en wens je oprecht het beste.

quote:

---

Op 12 maart 2026 8:16 schreef Mythics het volgende:
Wel rustig. Ik kijk er zelf naar uit, en feitelijk heb ik geestelijk al wel afscheid genomen van het leven. Hetgeen vooral zwaar valt is het (aankomende) afscheid van vrienden natuurlijk.

Vorig jaar begin december nog naar het Invicta Requiem Mass festivalletje in Ovar (net onder Porto) geweest (waar ik al jaren kom) en heb daar afscheid genomen van Portugese vrienden. Echter, die zie ik eenmaal per jaar en spreek ik verder online, dat is anders dan de vrienden en vriendinnen die ik heb Nederland heb natuurlijk.

Verder ben ik wel blij dat het emotionele gat tussen mij en mijn ouders wat lijkt te dichten.

Losstaand daarvan ben ik écht op, zowel lichamelijk als geestelijk, zeker na zo'n 22 jaar aan zware psychiatrische problematiek en het verlies van mijn zielsverwante.

---

Ben je niet bang dat je een 'verkeerde' keuze maakt vanwege je vriendin/vrouw en je ouders?
Je zegt dat het contact beter word, heeft dat nog invloed?

Ik weet natuurlijk niet welke psychische problemen je hebt natuurlijk, maar lijkt mij wel kut.
Zelf zit ik met angst(stoornis), depressie en autisme, maar alsnog is het lastig voor mij om in te leven in het feit dat je zelf voor een einde kiest.
Geen oordeel over jou uiteraard, weet niet zo goed hoe ik het wat vriendelijker kan verwoorden

quote:

---

Op 11 maart 2026 22:26 schreef Mythics het volgende:
Hoe werkt dat voor jouw, een terugval?



Mijn euthanasie is nu vastgesteld - door mijzelf - voor begin augustus. Later dan gepland, maar de relatie met ouders, welke jarenlang vrij matig was op emotionel gebied, begint beter te worden waardoor er toch ook met hun goed afscheid te nemen valt. Eerder was eigenlijk gerekend dat het toch niet meer goed zou komen.

Begin april zal ik een definitieve datum maken.

---

Fijn dat het nu meer in zicht komt.
Hoewel mijn leven heel anders gelopen is begrijp ik je besluit. Was ik geen moeder geworden dan had ik dezelfde keuze gemaakt.

Ik denk dat het fijn is voor je dat je het met je ouders straks ook kunt afsluiten. Ik ben in ieder geval blij voor je dat het wat beter gaat tussen jullie, voelt dat nog onwennig of voelt dat helemaal oke?

Dat stukje over de relatie met ouders voel ik ook.
Mijn vader is vertrokken in mijn vroege jeugd en mijn moeder is altijd emotioneel onbeschikbaar geweest. Daarbij 'klikken' wij gewoon niet met elkaar, ik blijf er bij dat het spijtig is dat ze mij ooit gekregen heeft want ik zal nooit de dochter zijn die ze had gewild.

Mijn terugval, tsja, naïef van me om te denken dat het altijd 'goed' zou blijven gaan. Voelt als falen, schaamte en teleurstellend dat ik nog liever mezelf kapot maak dan dat ik dingen echt 'voel'.