quote:

---

Op 12 maart 2026 8:56 schreef zodiac lung het volgende:
We ‘kennen’ elkaar niet, echter merk ik dat ik wel regelmatig aan jou en je traject denk. Het doet me wel wat. Ik hoop dat je de komende maanden goed doorkomt en wens je oprecht het beste.

---

Dank je wel

quote:

---

Op 12 maart 2026 10:27 schreef Kimmey het volgende:
Ben je niet bang dat je een 'verkeerde' keuze maakt vanwege je vriendin/vrouw en je ouders?
Je zegt dat het contact beter word, heeft dat nog invloed?

Ik weet natuurlijk niet welke psychische problemen je hebt natuurlijk, maar lijkt mij wel kut.
Zelf zit ik met angst(stoornis), depressie en autisme, maar alsnog is het lastig voor mij om in te leven in het feit dat je zelf voor een einde kiest.
Geen oordeel over jou uiteraard, weet niet zo goed hoe ik het wat vriendelijker kan verwoorden

---

Ik sta rationeel volledig achter mijn keuze, daar komt geen verandering in. Mijn kernidee is altijd 'humaan en in verbinding' geweest betreffende het overlijden, en nu lijkt het er wel op dat die verbinding er met mijn ouders ook komt, dus dat is allemaal maar fijn

Hier speelt een complexe persoonlijkheidsstoornis mee, een medicatie-resistente chronisch depressie stoornis (secundair, gevolg van de persoonlijkheidsproblematiek) en cPTSS mee. Allen, vervormd tot één bal van eindeloos en heftig lijden.

Ik slik een forse cocktail aan medicatie, en dat plus een geweldig GGZ-FACT team, steun van mijn fijne vriendengroep en ouders is het enige wat mij nog op been houdt. Zonder de medicatie was ik er allang niet meer helaas.

quote:

---

Op 12 maart 2026 12:05 schreef Grafzerk. het volgende:
Fijn dat het nu meer in zicht komt.
Hoewel mijn leven heel anders gelopen is begrijp ik je besluit. Was ik geen moeder geworden dan had ik dezelfde keuze gemaakt.

Ik denk dat het fijn is voor je dat je het met je ouders straks ook kunt afsluiten. Ik ben in ieder geval blij voor je dat het wat beter gaat tussen jullie, voelt dat nog onwennig of voelt dat helemaal oke?

Dat stukje over de relatie met ouders voel ik ook.
Mijn vader is vertrokken in mijn vroege jeugd en mijn moeder is altijd emotioneel onbeschikbaar geweest. Daarbij 'klikken' wij gewoon niet met elkaar, ik blijf er bij dat het spijtig is dat ze mij ooit gekregen heeft want ik zal nooit de dochter zijn die ze had gewild.

Mijn terugval, tsja, naïef van me om te denken dat het altijd 'goed' zou blijven gaan. Voelt als falen, schaamte en teleurstellend dat ik nog liever mezelf kapot maak dan dat ik dingen echt 'voel'.

---

Het voelt wel wat onwennig, zeker omdat na de zelfmoord van mijn zielsverwante / geliefde mijn ouders enorm tekortschoten. Echter, het is wel onwennig in de positieve zin gelukkig. Ben blij om te horen dat jouw pad anders gelopen is. Ik wens je dan ook alle liefde en sterkte toe!

Rot van de terugval

Hopelijk kan je toch stapje voor stapje weer opkrappelen en doorgaan. Volgens mij ben je een sterke vrouw die dat zeker kan

quote:

---

Op 17 februari 2026 8:41 schreef Grafzerk. het volgende:
Bas, hoeveel sessies heb je nu achter de rug?

Zometeen de laatste sessie trauma therapie, hoop ik dan toch alleen al voor mijn portemonnee van uienleer. :')

---

We hebben het er binnenkort wel ff over, maar het is heftiger dan ik dacht. Ga het ook niet delen hier.

quote:

---

Op 12 maart 2026 17:52 schreef Mythics het volgende:
Het voelt wel wat onwennig, zeker omdat na de zelfmoord van mijn zielsverwante / geliefde mijn ouders enorm tekortschoten. Echter, het is wel onwennig in de positieve zin gelukkig. Ben blij om te horen dat jouw pad anders gelopen is. Ik wens je dan ook alle liefde en sterkte toe!

Rot van de terugval

Hopelijk kan je toch stapje voor stapje weer opkrappelen en doorgaan. Volgens mij ben je een sterke vrouw die dat zeker kan

---

In dat geval tekort schieten is niet niks, gelukkig voelt dat onwennige toch positief voor jou, ik denk als dat positief voelt het voor jou ook fijn zal zijn om zo afscheid te kunnen nemen van hun.

Mijn pad is anders gelopen maar daar heb ik ook veel voor moeten doen en beloven. Het blijft hard werken.
En lief van je, kwam een inimini traantje in de ooghoek..

Ik las dat je een mooie vakantie tegemoet gaat, ik hoop dat je voor zover dat nog kan daarvan kan genieten en rustig de laatste tijd doorkomt. Ik ga je obscuurdere muziekjes missen in het luister topic, hoewel ik vaker niet dan wel de tijd ervoor heb probeer ik ze vaak te onthouden als ik ze nog niet ken.
Ik ben blij voor je dat je eindelijk de rust gaat krijgen die je verdient.

Volgende week vrijdag 2e gesprek bij de GGZ.. soms kom je er niet alleen uit helaas.

quote:

---

Op 12 maart 2026 23:15 schreef Kimmey het volgende:
Volgende week vrijdag 2e gesprek bij de GGZ.. soms kom je er niet alleen uit helaas.

---

Succes gewenst!

quote:

---

Op 12 maart 2026 18:13 schreef bastianus het volgende:
We hebben het er binnenkort wel ff over, maar het is heftiger dan ik dacht. Ga het ook niet delen hier.

---

Ik had je reactie over het hoofd gezien. Doe rustig aan, uiteindelijk brengt het je een stapje dichterbij de kern.*knuffel voor jou*

quote:

---

Op 13 maart 2026 6:50 schreef Grafzerk. het volgende:
Ik had je reactie over het hoofd gezien. Doe rustig aan, uiteindelijk brengt het je een stapje dichterbij de kern.*knuffel voor jou*

---

Geeft toch niks, meiske. Rustig doen lukt natuurlijk niet, chaos is my life. Maar da's ook een structuur...

Ergens in de aankomende weken een definitieve datum voor de euthanasie vaststellen. Het is wel wat verlaat geworden.

Het originele idee was om mijn gehele muziekcollectie te verkopen, maar dat is simpelweg monnikenwerk, dus nu het idee dit te verdelen onder vrienden. Verder is de al (zeer) langdurige matige band met mijn ouders wat verbeterd en willen ze mijn wens zijn nog één keer samen op vakantie gaan toch inwilligen.

Kortom, het zal begin augustus worden. Enerzijds lastig, want ik takel steeds verder af, maar volhouden zal nodig zijn. Gelukkig heb ik het privilege van een zeer fijne en goede vriendengroep waarmee ik continue kan afspreken en ook met de ouders van mijn zielsverwante is er continue contact.

Hetgeen overblijft van de collectie zal in waarschijnlijk in bulk verkocht worden.

Overigens zal het concert met Black Cilice et al. het laatste Nederlandse concert zijn waar ik bij aanwezig zal zijn denk ik.

quote:

---

Op 19 april 2026 14:54 schreef Mythics het volgende:
Ergens in de aankomende weken een definitieve datum voor de euthanasie vaststellen. Het is wel wat verlaat geworden.

.

---

Mag ik vragen hoe zn proces in zijn werk gaat?
Als je geen zin hebt om over te hebben, ook goed he.

Maar hoe begin je zo iets? Hallo huisarts ik wil niet meer?
Ik heb oprecht geen idee hoe je zo iets begint.

quote:

---

Op 20 april 2026 9:32 schreef Kimmey het volgende:
Mag ik vragen hoe zn proces in zijn werk gaat?
Als je geen zin hebt om over te hebben, ook goed he.

Maar hoe begin je zo iets? Hallo huisarts ik wil niet meer?
Ik heb oprecht geen idee hoe je zo iets begint.

---

Als we het vanuit het perspectief van psychiatrie bekijken:

* Eerst zal je aan je huisarts en psychiater moeten vragen of zou jouw euthanasietraject willen opstarten. Beide zijn hiervoor namelijk wettelijk bevoegd. Beide mogen echter, om welke reden dan ook weigeren. Daar komt bij dat beide ook moeten meewegen of je uitbehandeld bent en ondragelijk lijdt. Uitbehandeld wil niet zeggen dat alle therapiëen hebt gehad (wel enorm veel natuurlijk), maar meer dat verdere therapie of behandeling niet of nauwelijks kans meer heeft jouw situatie en jouw lijden te verbeteren.

* Als beide weigeren kan je jezelf aanmelden bij het Expertisecentrum Euthanasie (EE). Dit doe je online. Hiervoor vul je een vragenlijst in (waarin je ook moet aangeven of je de huisarts en psychiater gecontacteerd hebt) en onder andere de reden voor je verzoek (je diagnostiek) en als laatste vraag een uiteenzetting van je verzoek. Dit kan in het tekstvlak met maximaal 500 woorden of door het toevoegen van een Word-document voor een uitgebreidere uiteenzetting. Dat laatste heb ik gedaan.

* Vervolgens krijg je na enige tijd de vraag voor het opsturen van je dossier. Dit moet zowel geregeld worden door je huisarts als door je psychiater. Ook dient je psychiater drie stukken te schrijven; 1). alle behandelingen en medicaties die je ooit gehad en gebruikt heb en het effect ervan, 2). je wilsbekwaamheid omtrent je euthanasieverzoek en 3). diens mening dat je uitbehandeld bent.

* Dit dossier wordt opgestuurd naar het EE en doorgenomen door een casemanager die je nooit te zien of te horen krijgt. Deze zal een afweging maken of je überhaupt in aanmerking komt voor euthanasie. Zo ja, dan ontvang je een brief dat je op de wachtlijst staat voor een euthanasie-team (psychiater en psychiatrisch verpleegkundige) of een brief dat je bent afgewezen.

* Dan is het slechts wachten totdat het team contact opneemt. Wegens de drukte van de aanvragen kan dit lang duren. Hier duurde dat zo'n maand of acht.

* Het daadwerkelijke euthanasietraject begint eigenlijk pas tijdens het eerste gesprek met het euthanasie-team. Uiteindelijk is het volgens mij nog steeds zo dat een miniem percentage (2 tot 4 percent) daadwerkelijk groen licht krijgt voor euthanasie.



[Dit bericht is gewijzigd door Mythics op 20-04-2026 12:06]

Heel wat bureaucratie dat er aan vooraf gaat. Enfin, ik snap wel dat je dat niet zomaar 'voorgeschreven' krijgt, maar als je al niet lekker in je vel zit en je moet dan nog zo'n uitgebreide procedure door....

In ieder geval veel sterkte met je keuze.

[Dit bericht is gewijzigd door PandroidJack op 20-04-2026 14:54]

quote:

---

Op 20 april 2026 12:03 schreef Mythics het volgende:
Als we het vanuit het perspectief van psychiatrie bekijken:

* Eerst zal je aan je huisarts en psychiater moeten

---

Jeetje wat een hoop geregel.
Waarom kies je voor het traject en niet 'zelf' doen zeg maar.
Btw het zijn oprechte vragen.
Niet dat ik zelf zn traject inwil, maar vind het interessant hoe gek dat misschien klinkt.

quote:

---

Op 20 april 2026 23:55 schreef Kimmey het volgende:
Jeetje wat een hoop geregel.
Waarom kies je voor het traject en niet 'zelf' doen zeg maar.
Btw het zijn oprechte vragen.
Niet dat ik zelf zn traject inwil, maar vind het interessant hoe gek dat misschien klinkt.

---

Ik heb eigenlijk altijd wel de wens voor euthanasie gehad. Doodswensen speelde hier al vrij vroeg in mijn leven, maar het idee van een 'humane dood in verbinding' heb ik altijd nagestreeft. Het gevoel te willen sterven was alleen volledig weg tegen tijde van de relatie met mijn zielsverwante. Toen bloeide we beide simpelweg echt op. Haar ouders noemde ons tijdens haar uitvaart ook zielsverwanten en elkaars veilige thuishaven bijvoorbeeld.

Echter, haar zelfmoord bevestigde met mijn verlangen voor euthanasie juist nog meer. De enorme impact die het op haar ouders, zus en mij (in de vorm van de diagnose PTSS) en haar talloze vrienden en vriendinnen heeft gehad is zo groot geweest dat ik toen dacht 'dit wil ik niet niemand nogmaals aandoen'. Zeker het idee dat ze laatste uren eenzaam en alleen heeft moeten doorbrengen brak mij op, alsmede dat ze alleen stiekem van mij afscheid heeft genomen (op de dag van haar zelfmoord was ik tot eind van de middag nog bij haar en vlak voor haar zelfmoord apte ze nog dat ze vroeg ging slapen en "Love you so much <3 " wetende dat ze mij echt in haar hart heeft meegenomen).

Nu kan ik a). afscheid nemen en b). mogen mensen bij mijn euthanasie zijn. Veel vrienden hebben hierop al toegezegd, alsmede de ouders van mijn zielsverwante en mijn ouders.

Kortom, humaan, en in verbinding met de mensen die ik zo lief heb.

Dat het echter een intens lange en moeilijke strijd geweest is, zeker vlak na het overlijden van mijn zielsverwante, valt onmogelijk te ontkennen. Plus dat ik ook met mijn zelfbeschadiging meermaals door het oog van de naald gekropen ben helaas.

[Dit bericht is gewijzigd door Mythics op 21-04-2026 5:42]

Dat je alles op een nette manier wilt afronden siert je.
Het gebeurt maar al te vaak anders.

Het is wel een langslepende procedure als ik je verhaal zo lees. Enkel daarom is het al knap dat je deze volledig uitzit. Je moet het geduld er maar voor hebben.

Op zich logisch dat men niet bij het eerste gesprek zegt van "kom volgende week maar terug dan regelen we het even", maar om iemand nou nog een jaar of langer(?) te laten lijden vind ik andersom ook te gortig. Niet iedereen heeft het geduld om zolang te wachten en kiest men mogelijk alsnog voor een vroegtijdig, voor zowel zichzelf als de omgeving, minder prettig alternatief.

Dus nogmaals, het siert je dat je alles op een nette manier wilt afronden.

Wow, wat een heftig verhaal, Mythics.

Ik kan me er helaas wel iets bij voorstellen.

Respect voor hoe je het allemaal aanpakt, Mythics. Hopelijk vind je snel de rust die je verdient.

[Dit bericht is gewijzigd door bastianus op 21-04-2026 9:19]

quote:

---

Op 21 april 2026 5:39 schreef Mythics het volgende:
Ik heb eigenlijk altijd wel de wens voor euthanasie gehad. Doodswensen speelde hier al vrij vroeg in mijn leven, maar het idee van een 'humane dood in verbinding' heb ik altijd nagestreeft. Het gevoel te willen sterven was alleen volledig weg tegen tijde van de relatie met mijn zielsverwante. Toen bloeide we beide simpelweg echt op. Haar ouders noemde ons tijdens haar uitvaart ook zielsverwanten en elkaars veilige thuishaven bijvoorbeeld.

Echter, haar zelfmoord bevestigde met mijn verlangen voor euthanasie juist nog meer. De enorme impact die het op haar ouders, zus en mij (in de vorm van de diagnose PTSS) en haar talloze vrienden en vriendinnen heeft gehad is zo groot geweest dat ik toen dacht 'dit wil ik niet niemand nogmaals aandoen'. Zeker het idee dat ze laatste uren eenzaam en alleen heeft moeten doorbrengen brak mij op, alsmede dat ze alleen stiekem van mij afscheid heeft genomen (op de dag van haar zelfmoord was ik tot eind van de middag nog bij haar en vlak voor haar zelfmoord apte ze nog dat ze vroeg ging slapen en "Love you so much <3 " wetende dat ze mij echt in haar hart heeft meegenomen).

Nu kan ik a). afscheid nemen en b). mogen mensen bij mijn euthanasie zijn. Veel vrienden hebben hierop al toegezegd, alsmede de ouders van mijn zielsverwante en mijn ouders.

Kortom, humaan, en in verbinding met de mensen die ik zo lief heb.

Dat het echter een intens lange en moeilijke strijd geweest is, zeker vlak na het overlijden van mijn zielsverwante, valt onmogelijk te ontkennen. Plus dat ik ook met mijn zelfbeschadiging meermaals door het oog van de naald gekropen ben helaas.

---

Lijkt mij echt gigantisch moeilijk. Zeker ook omdat je liever gister als vandaag afscheid had willen nemen lijkt mij.

Kan wel zeggen, als je ergens over wilt praten, mag je gerust contact opnemen met mij, maar je hebt lieve vrienden lees ik waar je steun uit haalt.

Netjes dat je alles ook wilt afsluiten met de mensen om je heen. Dat siert je!!
vaak word het ineens gedaan en de mensen die achterblijven krijgen dan een klap.

Ik heb ook respect voor jou Myhtics dat je het op deze open manier doet. Er zomaar tussenuit knijpen is heel heftig voor je nabestaanden. Zoals jij het aanpakt laat zien dat je juist empathisch vermogen hebt. Dit is bij suicidale mensen helaas vaak volkomen weg, wat op zich ook te bergijpen is hoor. Bij extreem lijden heb je immers vaak niet meer het vermogen om aan je omgeving te denken.

En ik begrijp je keuze om de aarde te verlaten ook wel, het is bepaald geen gemakkelijk plek om te zijn. Ergens benijd ik je wel maar ik blijf hier omdat ik weet dat het maar tijdelijk is. Dat is mijn lichtpuntje in deze duisternis waardoor ik het volhoud. En mijn missie hier is nog niet volbracht. En nee dat is niet alleen maar klieren op ZM met mijn vele dubbelaccounts. Er is meer werk aan de winkel. Ik moet oa nog karma wegwerken.

Respect voor de manier waarop je het aanpakt, Mythics. Zelfmoord komt helaas nog veel te veel voor, met een serieuze schok voor de nabestaanden. Euthanasie is dan toch een veel humanere manier om te gaan.

Een vriendin van een maat van me heeft afgelopen zondag ook zelfmoord gepleegd. Ik kende haar niet zo goed, sprak haar maar een stuk of 5 keer in het echt. Maar het kwam toch serieus binnen hier

Heel erg bedankt voor alle lieve en steunende reactie, best overweldigend zo. Vind het even lastig om op iedereen individueel te reagereen, maar bedankt allemaal