Afgelopen vrijdag zijn we naar Project Hail Mary geweest. Het bleek een zeer prettig vermakelijke film, dus een aanrader voor de liefhebbers van het genre.

https://www.imdb.com/title/tt12042730/?ref_=fn_t_1


[Dit bericht is gewijzigd door Mutilator op 30-03-2026 20:49]

Ralph!!

https://lievevrouw.nl/agenda/ctrl_dlv-excalibur

quote:

---

Op 11 april 2026 13:22 schreef Sater het volgende:
Ralph!!

https://lievevrouw.nl/agenda/ctrl_dlv-excalibur

---

Eeuwige held! Dank!

quote:

---

Op 30 maart 2026 20:49 schreef Mutilator het volgende:
Afgelopen vrijdag zijn we naar Project Hail Mary geweest. Het bleek een zeer prettig vermakelijke film, dus een aanrader voor de liefhebbers van het genre.

https://www.imdb.com/title/tt12042730/?ref_=fn_t_1

---

Deze film stond al erg lang op mijn 'to see-list', dus ik was cinema Zed in Leuven erg dankbaar dat ze hem weer even op groot scherm vertonen.

Een bizarre mix tussen een erg hysterisch scheidingsdrama en body-horror (het werd me ineens duidelijk waar Clive Barker zijn inspiratie gehaald heeft voor enkele scènes van de eerste 'Hellraiser'). Achteraf was het me niet helemaal duidelijk of alles als een metafoor (voor een verstikkend huwelijk en het wanhopig daaraan willen ontsnappen) bedoeld is of echt als een straight forward horrorfilm.

Een heuse krachttoer in ieder geval voor Isabelle Adjani, die enkele extreem intense acteerprestaties neerzet.

Een van mijn favoriete films die ik niet meer hoef te zien. Ontzettend intens idd.

quote:

---

Op 14 april 2026 11:17 schreef Dirge for november het volgende:
mijn favoriete films die ik niet meer hoef te zien

---

Haha, mooie categorie. Misschien maar eens een lijstje van maken op Letterboxd, ik heb er zo ook wel een paar. Weet niet of ik Possession daar in op zou nemen, die wil ik op zich nog wel eens kijken. Die scene in de metro...!

Irriversible is er ook zo'neen. Kuripi ook. Funny Games is grenswerk.

Funny Games en Irréversible zeker. Manchester by the Sea. The Broken Circle Breakdown. Grave of the Fireflies.

quote:

---

Op 14 april 2026 12:27 schreef Dirge for november het volgende:
Irriversible is er ook zo'neen.

---

Die is bij vlagen ècht pijnlijk om te kijken.

Martyrs niet vergeten! Eén keer gezien en toch wel de film waar ik mij het meest oncomfortabel bij heb gevoeld. Geen idee of ik die ooit nog ga terug zien.

quote:

---

Op 14 april 2026 11:17 schreef Dirge for november het volgende:
Een van mijn favoriete films die ik niet meer hoef te zien.

---

Dit is een machtig mooie omschrijving, ja. Heb ik met Irréversible dus ook; één keer gezien, zeer indrukwekkend, maar hoeft niet per se nog een keer.

Die Franse horrorfilms van toen waren van hoogstaand niveau, heel naar, maar erg sterk. Dat waren nog goede horrorfilms, ja.

Vanmiddag naar de bios geweest voor L'Engloutie of, in zeer lelijk Engels, The Girl in the Snow.



Een buitenstaander uit de stad komt in een verafgelegen besneeuwd dorpje terecht, waar de inwoners vreemde rituelen en gebruiken kennen. Ondertussen zien we ontluikende seksualiteit, onheilspellende natuurshots en een mysterieuze verdwijning, vergezeld door een dronende folky soundtrack. Klinkt als folk horror en dat was het ook wel, maar dan in een arthouse jasje en zonder horror.

Ik ben er puur op basis van de poster heen gegaan en had geen spijt.

[Dit bericht is gewijzigd door Sater op 22-04-2026 19:44]

Herkeken: Szegénylegények (1966) van Miklós Jancsó.

quote:

---

Following the quelling of Lajos Kossuth's 1848 revolution against Habsburg rule in Hungary, prison camps were set up for people suspected of being Kossuth's supporters. Around 20 years later, some members of highwayman Sándor Rózsa's guerrilla band, believed to be some of Kossuth's last supporters, are known to be interned among the prisoners in a camp.

---

Tevens een van de favoriete films van Béla Tarr ook.

[Dit bericht is gewijzigd door Mythics op 22-04-2026 19:51]

Net terug van een ouderwets, oergezellig avondje stappen met mijn beste maat met als middelpunt van de avond Excalibur in het filmhuis alhier. Waarvoor nogmaals dank, Sater.

Vooraf kon je je bij de Onze Lieve Vrouwetoren laten 'ridderen' maar dat hebben we uiteraard niet gedaan want zoiets is stom. En nog stommer is het als je er een certificaatje aan overhoudt. Wel even moeten gniffelen om de donkere knul die zich voor de gelegenheid had laten uitdossen als ridder om het geheel wat luister bij te zetten en overduidelijk in een meeting over het evenement het kortste strootje had getrokken. Desalniettemin: de club die het organiseerde maakt er wel een evenementje van en dat is wat mij betreft altijd bonuspunten waard.

De film was uiteraard weer genieten. Super leuk om eens op een middelgroot bioscoopscherm te zien, maar ook om het eens mee te maken met een zaal vol mensen. Ik heb mijn uiterste best gedaan om niet de hele film mee te praten/prevelen/schreeuwen zoals dat thuis nog wel eens wil gebeuren.

Het eerste uur werd er heel veel gelachen, ook op momenten dat wij niet snapten waarom er precies gelachen werd. Ja, qua acteerwerk is het soms tegen het kazige aan en ja, Nicol Williamson heeft als Merlin een (bewust) bizarre intonatie in sommige dialogen, maar kennelijk was het voor veel mensen allemaal dolkomisch, terwijl wij nooit echt hebben hoeven lachen om Excalibur. Toch was het nooit storend omdat het altijd op momenten was waarop we allebei ook wel snapten waarom anderen het wél geestig vonden, of in elk geval campy en kazig. Als je Clive Swift alleen maar kent als Richard Bucket uit Keeping Up Appearances en die staat daar ineens als Sir Ector snap ik dat zoiets grappig is. En eigenlijk is het ook bespottelijk dat Igrayne niet eens verbaasd is als blijkt dat niet haar man, maar Uther de vader van haar pasgeboren zoontje is en Merlin één camerashot verder ineens voor haar snufferd staat. Maar af en toe leek het alsof we naar een comedy zaten te kijken waarvan wij twee in elk geval niet wisten dat het een comedy was.

Gaandeweg werd dat wel minder naarmate de film vordert en qua toon serieuzer werd, maar hoe dan ook oprecht leuk om eens mee te maken hoe andere mensen op 'onze' film reageren.

Bone Tomahawk. Was goed. Ik hou wel van zo'n onderhuidse sfeer en een trage opbouw. Ik ging er blind in, dus ik had geen narigheid verwacht, maar er zitten wel een paar stevige scenes in haha. Een van Kurt Russels beste rollen?

quote:

---

Op 1 mei 2026 9:47 schreef Dirge for november het volgende:
Bone Tomahawk. Was goed. Ik hou wel van zo'n onderhuidse sfeer en een trage opbouw. Ik ging er blind in, dus ik had geen narigheid verwacht, maar er zitten wel een paar stevige scenes in haha. Een van Kurt Russels beste rollen?

---

Even opgesnord op IMDB lijkt me leuk, zet m op de lijst dank!

Bone Tomahawk is geweldig! De film die S. Craig Zahler daarna maakt is ook heel vet: Brawl in Cell Block 99 met een heel gave rol van Vince Vaugn. De film daarna is iets minder, maar heeft wel een leuke Mel Gibson. Ik wou dat dit soort kwaliteitsgenrewerk meer gemaakt werd.

quote:

---

Op 1 mei 2026 2:14 schreef Ralph het volgende:
Net terug van een ouderwets, oergezellig avondje stappen met mijn beste maat met als middelpunt van de avond Excalibur in het filmhuis alhier. Waarvoor nogmaals dank, Sater.

Het eerste uur werd er heel veel gelachen, ook op momenten dat wij niet snapten waarom er precies gelachen werd. Ja, qua acteerwerk is het soms tegen het kazige aan en ja, Nicol Williamson heeft als Merlin een (bewust) bizarre intonatie in sommige dialogen, maar kennelijk was het voor veel mensen allemaal dolkomisch, terwijl wij nooit echt hebben hoeven lachen om Excalibur.

---

Ik snap dat ook niet zo goed. Ik was vorig jaar naar een vertoning van Conan the Barbarian en daar werd ook doorlopend om van alles en nog wat gelachen. Sommige dingen zijn natuurlijk ook grappig (zoals het knock-out slaan van een kameel), maar iedereen leek daar echt te zitten voor de Arnie-memes, terwijl je je ook best in de filmmagie kunt laten onderdompelen en dan is Conan gewoon een zeer vet fantasy-epos.

Lords of Salem. Esthetisch wel vet, maar ook saai.
House of the Devil. Saai.

'Apex' op Netflix; een actie-thriller die bol staat van de cliché's en zo voorspelbaar als de pest is. Desondanks genoten van de knappe beelden van de wilde Australische natuur en de actiescènes zaten goed in elkaar. Het mini-horror-elementje stoort ook niet echt.
C. Theron blijft er wel altijd uitzien alsof ze klaar is om de rode loper in Cannes op te lopen.

Leviathan, aardige Alien-like op de zeebodem.

quote:

---

Op 6 mei 2026 15:42 schreef Dirge for november het volgende:
Leviathan, aardige Alien-like op de zeebodem.

---

Heb 'em ooit gezien en vond die ook wel goed. Mij deed die film trouwens meer denken aan The Thing op de zeebodem. Voor meer eighties horror op de zeebodem kan je ook terecht bij het iets oudere DeepStar Six. Die is wel net een tikkeltje minder goed dan Leviathan.

Vanavond The Babadook gezien. Echt doodeng.