"The Devil and Daniel Johnston" gekeken enige tijd geleden. Interessant leven had die man, vraag me af of hij zelf doorhad hoe groot hij eigenlijk geworden was.

quote:

---

Op 8 mei 2026 23:25 schreef zodiac lung het volgende:
Vanavond The Babadook gezien. Echt doodeng.

---

Even opgezocht, staat op de lijst. Klinkt als het type horror waar ik wat mee kan.

Benieuwd naar je mening, en die van de rest als ze deze gezien hebben. Ik durf ‘m wel aan: bij de allerbeste horrorfilms die ik ooit gezien heb.

Ik heb, na het zien van die film, alleen maar meer een hekel gekregen aan kinderen

Die mening over die film komt regelmatig terug idd. Je moet een hoge tolerantie voor dat kind hebben om in die vibe te blijven. Persoonlijk vind ik het wel een aardige film.

quote:

---

Op 8 mei 2026 23:38 schreef Ralph het volgende:
Even opgezocht, staat op de lijst. Klinkt als het type horror waar ik wat mee kan.

---

Ja, skippen.

quote:

---

Op 9 mei 2026 10:13 schreef zodiac lung het volgende:
Benieuwd naar je mening, en die van de rest als ze deze gezien hebben. Ik durf ‘m wel aan: bij de allerbeste horrorfilms die ik ooit gezien heb.

---

Gedacht, gedaan.

Jeez. Begint als een prima film met een naar sfeertje. Precies zo'n sfeertje waar ik goed op ga, waarbij er onderhuids van alles speelt en niets helemaal klopt. Eerste half uur bouwt ook echt goed op. Daarna wil je vooral dat kind een brandende speer in zijn rug steken en het laatste half uur is een wat bizarre mix tussen Poltergeist en Home Alone waarbij alleen de speelgoedauto's en de gloeiende deurknop nog ontbreken. En dat alles eindigt echt gruwelijk onbevredigend met een monster in de kelder. WTF. Alsof we nog naar The Babadook II: The Babadookening moeten kijken om het afgerond te krijgen.

Ook weet de film niet helemaal wat het wil zijn. Een psychologische thriller, of gewoon voluit paranormale horror. Daarbij probeert het van beide kanten wat elementen te pakken en dat werkt domweg niet. En elke keer dat die overleden man van haar in beeld kwam moest ik hardop lachen.

Nope. Dit is het niet.

Voor mij ook niet.

Ritje Rob Zombie gedaan met Lords of Salem, Devils Rejects en House of a 1000 Corpses. Ik denk dat Lords of Salem de beste van de drie was. Het zijn geen slechte films, maar uiteindelijk steek je er niet veel van op. Verder: Prophecy 2, jemigt wat slecht, maar nog niet zo beroerd als de eerste. Under the Silver Lake. Stukje Lynch, stukje Inherent Vice, stukje Pynchon. Tof en bevreemdend.

Under the Silver Lake! Fantastische film!

quote:

---

Op 9 mei 2026 23:01 schreef Ralph het volgende:
En dat alles eindigt echt gruwelijk onbevredigend met een monster in de kelder. WTF. Alsof we nog naar The Babadook II: The Babadookening moeten kijken om het afgerond te krijgen.

---

Echt? Ik ben het eens met jouw analyse van eerste en tweede akte en geen onwijze fan van deze film, maar het einde vond ik juist heel verrassend en mooi gevonden. Dat het trauma (in een iets te dik aangezette metafoor, maar op moment van verschijnen redelijk origineel) bezworen is, maar wel de juiste aandacht moet krijgen om niet opnieuw op te flakkeren vond ik juist een mooi niet al te afgerond einde.

[Dit bericht is gewijzigd door Sater op 10-05-2026 10:54]

Hardop gelachen om je Home Alone opmerking
Ik ga nog even verder in op je commentaar.

**SPOILERS**
Dat kind is natuurlijk opzettelijk onuitstaanbaar neergezet, en het speelt daarmee in op een angst die veel ouders kennen: de mogelijkheid dat je je kind iets aandoet. Als je als kijker zo’n joch al onuitstaanbaar vindt, leef je eens in die moeder in. Slaap door zo’n kutkind twee jaar niet, afgepeigerd tot het punt van hallucinaties, en je krijgt donkere gedachten. Je wordt bang van jezelf en waar je toe in staat zou kunnen zijn. Daar wordt knap op ingespeeld.

Het einde vond ik juist sterk. Ik interpreteerde het als volgt. De Babadook is een manifestatie van onverwerkt trauma en rouw die niet heeft plaatsgevonden (”I don’t mention him. I don’t talk about him”), oftewel verdrukt naar het onderbewuste, naar wat Carl Jung ‘Schaduw’ noemt. “Oh come, come see what's underneath!”. Dat steekt vroeg of laat, op een of andere manier de kop op. Daar kun je tegen proberen te vechten, maar je kunt het niet verslaan (“you can't get rid of the Babadook”). Integendeel: “The more you deny, the stronger I get”. Wat wel kan is integreren, het een plek geven. In dit geval fysiek in de kelder, waar ze overduidelijk nog steeds een gevecht moet leveren iedere keer als ze het onder ogen komt, maar dat gaat nu wel bewust en op haar voorwaarden.

quote:

---

Op 10 mei 2026 10:13 schreef Dirge for november het volgende:
Ritje Rob Zombie gedaan met Lords of Salem, Devils Rejects en House of a 1000 Corpses. Ik denk dat Lords of Salem de beste van de drie was. Het zijn geen slechte films, maar uiteindelijk steek je er niet veel van op. Verder: Prophecy 2, jemigt wat slecht, maar nog niet zo beroerd als de eerste. Under the Silver Lake. Stukje Lynch, stukje Inherent Vice, stukje Pynchon. Tof en bevreemdend.

---

Net Lords of Salem heb ik denk ik nooit gezien. Die andere twee vind ik tof!

Gisteren 'Drop Dead Gorgeous' gezien, leuker dan ik verwachtte. Goede cast ook, veel actrices die het hierna nog ver geschopt hebben. Waaronder Kirsten Dunst, die ik eerder deze week ook al zag in The Virgin Suicides. Die vond ik dan weer iets tegenvallen.

quote:

---

Op 10 mei 2026 10:53 schreef Sater het volgende:
Dat het trauma (in een iets te dik aangezette metafoor...

---

Hierin ligt precies mijn probleem bij deze film. Of het is allemaal denkbeeldige, psychologisch getraumatiseerde shit, óf daadwerkelijk creepy, paranormale ellende. Niet allebei. Hallucineren door slaapgebrek? Prima. Maar dat boek wat drie keer fysiek terugkomt past niet in dat plaatje.

En dat einde? Het psychologische monster is overwonnen, iedereen accepteert wat er gebeurd is en daarmee is het klaar. Dan ga je geen bakje wormen in de kelder neerzetten voor iets wat er niet meer is. Zo'n scene dat die knul eindelijk een keer zijn verjaardag op zijn echte geboortedatum kan vieren, zoiets zou een beter einde zijn geweest wat mij betreft.

quote:

---

Op 10 mei 2026 11:02 schreef zodiac lung het volgende:
Hardop gelachen om je Home Alone opmerking

---

quote:

---

Dat kind is natuurlijk opzettelijk onuitstaanbaar neergezet, en het speelt daarmee in op een angst die veel ouders kennen: de mogelijkheid dat je je kind iets aandoet. Als je als kijker zo’n joch al onuitstaanbaar vindt, leef je eens in die moeder in. Slaap door zo’n kutkind twee jaar niet, afgepeigerd tot het punt van hallucinaties, en je krijgt donkere gedachten. Je wordt bang van jezelf en waar je toe in staat zou kunnen zijn. Daar wordt knap op ingespeeld.

---

Misschien raakt zo'n film je ook anders als je kinderen hebt, geen flauw benul. Het eerste half uur kon ik ook prima meegaan in haar misère; zeker omdat dat joch in wezen niets echt verkeerd doet. Dat hij dat meisje uit die boomhut flikkert is volledig terecht en de reacties van die ouders is ook geloofwaardig neergezet.

ZL, heb je If I Had Legs I’d Kick You gezien?

Nee, en klonk ook niet bekend. Ik heb hem aan de kijklijst toegevoegd.

Gisteren naar The Sheep Detectives geweest. Vermakelijke gezins-Agatha Christie.

In slaap gevallen bij Boondock Saints 2, dus dat was waarschijnlijk niks.

Met vrienden onlangs Soyat Nova (ook bekend als 'The Colour of Pomegranates') bekeken. Prachtig beeldend en poëtisch werk uit 1969 van Sergei Parajanov.

Gister voor het eerst White Chicks gekeken. Ik denk als ik het in die tijd keek dat ik het beter kon waarderen.

Pi, toch wel z'n vetste film.
Pusher 1, 2 en 3. Gaaf om weer eens te zien, mede om Mads Mikkelsen met een kale knar met 'respect' tattoo.

quote:

---

Op 15 mei 2026 10:15 schreef Dirge for november het volgende:
In slaap gevallen bij Boondock Saints 2, dus dat was waarschijnlijk niks.

---

Ach, ik viel ooit bij Stalker in slaap en dat schijnt een best aardige film te zijn.

quote:

---

Op 16 mei 2026 19:44 schreef Mythics het volgende:
Met vrienden onlangs Soyat Nova (ook bekend als 'The Colour of Pomegranates') bekeken. Prachtig beeldend en poëtisch werk uit 1969 van Sergei Parajanov.

---

Tof! Deze gisteren bovenaan mijn kijklijst op mubi gezet om eindelijk eens voor te gaan zitten.

Ik zag vanmiddag deze prima horror:

NP:


Edit: hahahahahaha

[Dit bericht is gewijzigd door Morwyn op 20-05-2026 11:44]

quote:

---

Op 17 mei 2026 20:58 schreef Sater het volgende:
Ik zag vanmiddag deze prima horror:

---

Ik ben afgelopen vrijdag ook naar Obsession gaan zien in de cinema. Vind hem eerlijk gezegd wat overroepen. Vreemd dat de regisseur na deze film al direct grote projecten krijgt aangeboden (hij gaat een nieuwe The Texas Chainsaw Massacre maken en heeft daarnaast ook zijn zinnen gezet op A Nightmare On Elm Street). Ook de score van 8,2/10 op Imdb vind ik eerlijk gezegd behoorlijk overdreven.

Alle lof is zeker overdreven. De thematiek van obsessieve relaties en de lore van de one wish willow zijn niet helemaal goed uitgedacht en het geheel is iets te lang, maar ik vond hem vaak grappig en er zaten een aantal goed spannende scènes en schrikmomenten in. En het einde vond ik in al zijn narigheid ook goed verzonnen.

Ludwig van Visconti. 4 uur lang, mij iets te lang.