KwelgeestIV |
|
 |
 |
|
Posted 04-04-2025 8:49 by KwelgeestIV |
        |
|
Bandjes @ Burgerweeshuis te Deventer.
High Desert Queen trapte af. Desert/stoner rock/metal. Brachten vorig jaar het album Palm Reader uit. Leuke band. Speelden veel nummers van de laatste plaat. Stond met m'n neus bovenop de gitarist, waardoor het mij opviel dat hij beduidend complexer werk neerzet dan de twee akkoorden waar stoner (en black) metal zich met regelmaat mee van afmaakt. Lekkere, pakkende, licht-groovy riffs. Precies de soort muziek die ik tegenwoordig op Roadburn mis.
Als tweede band het Belgische Gnome. Sceptisch. Wordt omschreven als "stoner, prog en heavy metal"; wat op zich een heerlijke pot jammen en episch gitaargepriegel kan betekenen, maar onze gatekeepers van Metal-Archives willen ze niet erkennen, en het is overduidelijk een party metal-band. Nou wil ik niet de verzuurde blekkie uithangen. Metal mag zeker Spaß zijn; maar bands die het erom doen, een Alestorm of Trollfest, het zit toch erg snel in mijn allergie.
Op zich viel Gnome me mee. De muziek was niet slecht. Zaten wat lekkere stoner-riffs in, maar de mannen hadden er erg een handje van muzikale 'grapjes' te maken. Nummers, riffs, tempo's 'opeens' af te breken en over een andere boeg te gooien. De paar keer dat een riff mij te pakken had, gebeurde dat dan ook. De muziek was mij te geforceerd conceptueel, niet organisch gezien, ging niet leven. Het was niet dat het mij irriteerde, maar het deed mij uiteindelijk gewoon niets. Laatste nummer was coherenter en lekker, maar klonk wel heel erg als Dopethrone. Niets mis mee natuurlijk, maar toch...
Headact Greenleaf. Net als High Desert Queen vorig jaar een nieuw album uitgebracht: The Head & The Habit. Stoner rock die doet denken aan (landgenoten) Graveyard en Witchcraft, maar ook All them Witches en ASG.
Met hun eerdere werk ben ik geheel onbekend, maar de heren hebben een niet onverdienstelijke discografie. De set bestond uit redelijk wat mij onbekende nummers, afgewisseld door een flinke scheut afkomstig van hun meest recente werk. Tussen de oudere nummers zaten er meerdere met meer een bluesy en/of Americana-sound die ik op The Head & The Habit niet hoorde. Niets mis mee.
Paar kleine schoonheidsfoutjes in het gitaarspel, maar ook een paar heerlijke jams. Erg genoten!
 |