quote:

---

Op 7 februari 2026 21:27 schreef Mark Z het volgende:
Vandaag op de terugweg nog langs No Dust Records in Wezep gereden. Zeker de moeite waard mocht je in de buurt zijn.

---

Ik bespeur nochtans weinig in het gekocht-topique

Net thuis van Epica, Amaranthe en Charlotte Wessels in Ziggo Dome.

Epica was een mooi feestje. Niet zo mooi als twee jaar geleden met koor en orkest en als ze er over een jaar weer staan sla ik gewoon over. De band is professioneel, het speelplezier spat van het podium af en qua show is het helemaal af, maar ik geloof het inmiddels wel weer. Desalniettemin serieus een goed concert. Dat Alissa White-Gluz van (ex-) Arch Enemy nog even een potje mee kwam grunten was een niet geheel onaangename verrassing.

Amaranthe is een haat/liefde-band voor mij en die stond ergens nog onderaan een bucketlist. Kazige europop/power metal met een hoge meezingbaarheid. Oprecht verbazingwekkend dat ze het zo lang volhouden met deze schtick, maar wat ze doen, doen ze goed. Ze kregen in elk geval de handen tot ver in de zaal op elkaar en de meezingbaarheid was torenhoog.

Van Charlotte Wessels heb ik maar twee nummers gezien omdat de navigatie het laatste stukje richting parkeerplek niet helemaal snapte. Heb niet het idee dat ik veel gemist heb. Redelijke zangeres met een matig repertoir en een resem aan semi-bekende Nederlandse metalcorifeeën; net als met Delain dus.

[Dit bericht is gewijzigd door Ralph op 08-02-2026 18:03]

Aufhebung, Opium Heathen en Wolvennest.

Drachten Death fest. Hoewel ik Pentacle en Messiah altijd heb gewaardeerd, weet ik niet of ik hier vijf jaar geleden heen was gegaan. Maar gezien ik (old school) death metal de laatste twee/drie jaar een stuk meer ben gaan waarderen, het promotiepraatje over de andere bands mij wel aanstond, en ik het tegenwoordig (in tegenstelling tot voor 2024) bij dergelijke festivals eigenlijk wel fijn vind om nuchter te blijven, toch maar in de auto naar Fryslân gestapt.
De organisatie had veel écht oude bands geboekt. Dit was geen old school death metal meer, dit was gewoon ancient metal! De eerste band uit deze categorie was het (mij onbekende) Franse Mercyless. Deze band bestaat al sinds 1987. Het was direct duidelijk dat deze band perfect bij de sound waarvoor ik kwam aansluit: Zwaar afgestemde, logge death metal met subtiele schwung, in het straatje van de Nederlandse goden Pentacle en Asphyx. Niets op aan te merken. Perfecte start van m’n dag!
Tweede band, Acrostichon (Nederland, 1989), was op dezelfde leest geschoeid. Toen ik er met m’n rug naartoe naar de merch. stond te kijken, had ik eigenlijk niet door dat het een vrouw op zang betrof. Ik was niet direct enthousiast. Tikje rechttoe/rechtaan generiek. Wel een paar goede en lekkere riffs en solo’s, maar die leken niet echt goed in de nummers geïntegreerd. Toch nog even staan kijken/luisteren, en op een gegeven moment betrapte ik mezelf erop dat ik toch wel van de muziek stond te genieten. Zoals reeds gemeld betrof het wederom zware, logge death metal met aanstekelijke ritmesessies. Eigenlijk toch wel leuk.
Nu was ik toch ook wel erg benieuwd naar Condolence geworden. Deze Nederlandse band is in 1989 opgericht, van 1991 tot 2014 met hiatus geweest, en brachten (pas) in 2024 hun debuutalbum uit. Wederom zware/logge old school death metal; met oud-ZMer Dappere Speerwerper op drums. Ik zou de muziek ‘primitief’ willen noemen, maar ik denk dat ‘simpel’ een correctere aanduiding is. Volgens mij was het het nummer Carnage of the Dead dat geheel onverwacht een lekker riff uit de hoge hoed toverde. Toch nog maar even blijven kijken dan, want Acrostichon bleek uiteindelijk ook niet te versmaden. Het volgende nummer, Pernicious Segregation (?) had echter het compositoire fundament van een plumpudding.
Toch maar even Birdflesh kijken. ‘Jolige’, zelfingenomen grindcore. De muziek bleek echter een stuk muzikaler en meer death metal-georiënteerd dan ik op basis van de promotietekst verwachtte. Ondanks dat was dit toch het uitgelezen moment om maar even wat te gaan eten.
Met My Minds Mine even een stukje cvlt historie meepakken. De heren speelden hard, ze speelden strak. Maar met nummers waarbij 1 minuut als episch geldt, heb je in twintig minuten veel gehoord. Goed optreden; niet aan mij besteed.
Weer optijd naar de grote zaal voor Baest. Op basis van de aankondiging en wat ik hierover had gehoord, had ik hier hoge verwachtingen van. Snel bleek echter dat het ‘blind’ vóór het optreden aanschaffen van hun nieuwe album wellicht wat voorbarig was geweest. Bij een promotietekst als “ met elementen uit de thrash en klassieke heavymetal”, verwacht ik old school jaren’80-worship met epische en aanstekelijke riffs en solo’s. Dit was drukke, moderne death metal met petjescore-invloeden. Qua programmering een goede afwisseling na die doomy old school bands en twee grind acts, maar dit is niet wat ik had verwacht, gehoopt, of opingesteld. De nummers van de nieuwe plaat waren gelukkig iets epischer met een gitaargeluid dat meer aan mijn verwachtingen en smaak voldeed, maar nog steeds wat ADHD ende modern. Die CD maar eens kritisch beluisteren.
Aan Pentacle (1989) om iedereen even te laten horen hoe het wel hoort. Jammer dat ze in de kleine zaal speelden. Want hoewel het geluid in de grote zaal eigenlijk gewoon goed tot perfect was, leent de kleine zaal zich qua akoestiek niet voor (death metal-)optredens. Pentacle had dat ook een vlak geluid. De heren speelden echter perfect. Wannes goed bij stem. Zware, logge Hellhammer/Celtic Frost-rock’n’roll, maar dan in een death metal-jasje. ...Rides the Moonstorm was genieten, Prophet of Perdition beukte vet!
Dan de tweede band waarvoor ik naar Drachten was afgereisd: Messiah (1984(!)). Jezus christus, wat was dit goed! De mannen speelden hard, snel, energiek en strak! De zanger was geweldig bij stem. Wat een performance! Een goede, gevarieerde set. Ook (echt) oud werk passeerde de revue. Beukende death metal, messcherpe thrash riffs. Erg gaaf!
Toen was het nog twee uur op For Victory wachten geblazen. Eigenlijk wilde ik deze wel zien, maar het blijft toch maar een coverband. Had ik genoeg zin in nog een keer grindcore en Unleashed… Beide konden positief uitvallen, maar het kon ook een via dolorosa worden. Het was al de derde avond op rij de hort op. Licht vermoeid, klein brakje, morgen (vandaag dus) ook nog een afspraak buiten de deur, en maandag op kantoor meerdere semi-belangrijke afspraken. Eigenlijk was de juiste keus helemaal niet zo moeilijk. 23:00 thuis, maar goed vermaakt. Het was goed druk. Denk dat de organisatie een goede dag heeft gedraaid. Ons welbekende oud-ZMer Varanus was gevraagd de bands aan elkaar te praten, te introduceren, maar dat ging per aankondiging minder ergens op lijken. “Eeuuhh… godverdomme, old school.. godverdomme… ”

quote:

---

Op 8 februari 2026 2:22 schreef bokkie666 het volgende:
Aufhebung, Opium Heathen en Wolvennest.

---

Wolvennest is live zó verschrikkelijk bezwerend goed!!

quote:

---

Op 7 februari 2026 21:27 schreef Mark Z het volgende:
Top avond gehad gisteren in Leeuwarden met Paradise Lost, Saturnus en Cwfen. Eerste keer Neushoorn voor mij, niet een hele grote zaal. Maar wel prima geluid.

Vandaag op de terugweg nog langs No Dust Records in Wezep gereden. Zeker de moeite waard mocht je in de buurt zijn.

---

En dan niet even in Drachten Pentacle en Messiah kijken..