Vrijdag naar Up The Irons in Heerlen geweest. Een Maiden Tribute uiteraard. Ik had geluk, het album Somewhere in Time is het enige dat ik echt leuk vind en dan ook binnenstebuiten ken, en uitgerekend die plaat werd in zijn geheel gespeeld. Tel daar de verplichte hits bij op en ik (her)kende zowaar de hele setlist.

Leuke band, supermooie backdrops, goed geluid, uitverkochte zaal, vrouw blij, helemaal goed

Vrouw blij? Was jij niet onlangs nog plots single?

quote:

---

Op 15 december 2025 13:02 schreef Tanteloos het volgende:
Vrouw blij? Was jij niet onlangs nog plots single?

---

Ja, dat klopt. Maar vriendin klinkt zo kinderachtig he

Eindhoven Metal Meeting.

De vrijdag vooral gegaan om wat klassiekers af te vinken. Eerlijk gezegd geen bands waar ik veel naar luister. Mörk Gryning, ...And Oceans and Gorgoroth deden me daarom ook niet zoveel. Door Ancient daarentegen wel positief verrast, sterke set!

Zaterdag omvergeblazen door Furia, wat een band Tribulation en Nargaroth waren ook erg goed. Triptykon gedeeltelijk gezien, kwaliteit wel hoor. Met verder nog Endstille, High Parasite, Batushka en Happy Days geen verkeerde dag.

Ik zag de setlist van Triptykon en dat was wel echt om duimen en vingers bij af te likken. 3 van de beste nummers van Monotheist én Dethroned Emperor.

quote:

---

Op 16 december 2025 10:40 schreef Northward het volgende:
Zaterdag omvergeblazen door Furia, wat een band

---

Gemist dat die kwamen, op plaat inderdaad een heel sterke, vernieuwende band. Ik kan me voorstellen dat dit live ook erg goed is. Alles bij elkaar geteld was er toch wel erg veel lekkers aanwezig - jammer dat dit weekend echt helemaal niet paste

Het was inmiddels een soort van traditie om de laatste vrijdag voor kerst om samen met Assie en een gezamenlijke vriend eindejaarborrel in Utrecht te doen. Besloten om dat dit jaar iig nog voort te zetten, en toevallig waren er deze vrijdag ook niet onaardige bands in DB’s. En in DB’s is het bovengemiddeld mooi bieren. Dus onze borrel kon perfect aldaar plaatsvinden.
Eerste band van de avond was Gavran. Deze band dit jaar al twee keer eerder gezien. Sowieso had ik alle drie de bands dit jaar al eens gezien. Maar dat mag de pret niet drukken. Alle drie zeer degelijke band. Maar goed., Gavran: Atmosferische sludge/post-metal. Zowel qua spel als geluid rommeliger dan de vorige keren. Wederom zeer indrukwekkende, intense vocalen, maar ik betwijfel toch een beetje of deze niet een te groot contrast met de rest van de muziek zijn. Het instrumentale gedeelte van de muziek is immers vrij kabbelend; relatief lieflijk. Wellicht dat dit contrast nou net het geoogde punt is. Dat kan en mag natuurlijk. Ik weet alleen niet zeker of het werkt. Nouja, lekker zware en meevoerende aanslagen. Gewoon wat je bij het genre verwacht.
Hemelbestormer, licht progressieve, instrumentale doom/post-metal. Uitgesponnen composities, epische, hypnotiserende riffs. Wellicht dat het door de backdrop-beelden van planten, sterren en zwarte gaten kwam, maar de muziek klonk meer spac(e)y dan vorige keer tijdens Samhain. Laatste nummer bevatte opbouwende, triomfantelijke riffs die de band en het optreden naar een hoger niveau tilden. Wederom lekker optreden.
Laatste band Ter Ziele. Zware, trage sludge. Deed bij momenten aan Khanate denken. Tijdens Duister Collectief meende ik er nog wat black metal in te horen, maar dat was nu niet het geval. Iets minder scherp en intens dan vorige keer, maar niet onverdienstelijke sludge. Vooral heel zwaar.
Geslaagde avond. Leuke/goede bands en optredens, maar niet meer dan dat.

Gisteren het concertjaar afgetrapt in Nijmegen. De treinen reden gewoon, er was geen neerslag meer voorspeld, dus durfde ik de reis wel aan. Drie Belgische sludge/doom/post-metal bands. Een mooie, consistente line-up. Flinke opkomst ook qua publiek. Dat had ik om verschillende redenen niet verwacht. Maar mooi om te merken dat deze bands en muziek blijkbaar toch een bepaalde populariteit genieten.
De eerste band van de avond was Modder. Loodzware sludge/doom/post-metal, die desondanks behoorlijk dynamisch en rockend is. De band heeft afgelopen oktober het album Destroying Ourselves for a Place in the Sun uitgebracht, en daar werden redelijk wat nummertjes van gespeeld. Ondanks de verpletterden ritmesessies van drum en (lead)bas weet de band dankzij de twee gitaristen een behoorlijk opslepende dynamiek te creëren. Dit aangevuld door een toetsenist die maar liefst drie verschillende keyboards tot zijn beschikking heeft, en daarmee een subtiele, maar welkome licht-psychedelische achtergrond voor de rest van de band is Het nummer Chaoism ging hard, maar hierbij kwam een gedeelte van de elektronica helaas van een bandje. Overtuigend optreden, band van de avond.
Als tweede Hemelbestormer. Qua stijl eigenlijk hetzelfde straatje als Modder, maar dan een heel andere uitvoering hiervan. Uitgesponnen en repeterende lijnen. Iets meer in de atmosfeer met nadruk op de subtiele opbouw van de nummers. Eigenlijk wordt het stiekem bij Hemelbestormer nergens echt spannend, maar fijne meeslepende en dromerige muziek, die toch een optreden lang de aandacht weet te vangen.
Afsluiter Briqueville. Deze band kende ik nog niet. Doom/post-metal. Wederom zware, uitgesponnen en meeslepende muziek. Wederom een psychedelisch randje. Dit in combinatie met de Oriëntaalse/Anatolische/Perzische invloeden, melodielijntjes en franjes die ik in het gitaarwerk meende terug te horen, zorgde voor een enigszins bezwerend effect. Bijwijlen deed de muziek mij aan Wolvennest denken. Heel aardig, maar net niet echt overtuigend.
Met twee vrienden nog de concertagenda door staan nemen. T/m eind april ben ik goed voorzien.

Briqueville, ooit gezien op Yellowstock, vond het toen heel vermoeiend met al die kunstgrepen die ze moesten uitvoeren om maar anoniem te blijven. Soundcheck gedaan door derden, pas vlak voor opkomst aankomen, verstopt onder een kleedje direct weer terug naar de auto. Terwijl dat volgens mij echt niemand iets interesseerde.

Het was gisteren ook (onnodig) gimmick en theatraal op het podium, maar dergelijke strapatsen niet opgemerkt. En inderdaad, niemand die het een biet interesseert. Het is Ghost niet.

Gisteren naar Drachten afgereisd. Iduna. Nog nooit eerder geweest. Toen we binnenkwamen was The Black Moriah al bezig. Rockende doch generieke thrash/black metal. Het was even inkomen, even acclimatiseren, maar na een nummer of twee viel het kwartje toch. Rockende songs met een flinke jaren’80-vibe. Wel verschrikkelijk theatrale posers, die bandleden. En dan vooral de zanger.
Eigenlijk hadden alle nummers enigszins dezelfde opzet: Ze begonnen erg overtuigend, lekkere uptempo drums, catchy rockende en enigszins opzwepende gitaarriff, om daarna snel in alledaagsheid te verzanden, en je halverwege uit je dagdroom te doen opschrikken met opeens wel weer een echt gave en goede rif. Qua stijl helemaal mijn straatje, maar meer dan een zeer geschikte openingsband is het niet.
Dan Phantom Fire. Speed/black metal volgens Metal-Archives. Als ik dat lees, krijg ik tegenwoordig toch altijd wel een klein stijfje. Ik heb echter volgens mij oprecht nog nooit zo’n suffe, saaie, en totaal overbodige band gezien/gehoord als deze formatie. Niets pakte, niet rockte, niets boeide. Snel overslaan.
De reden dat ik hier eigenlijk was, is dat mijn metgezel Nordjevel wilde zien, en ik voor de aardigheid ben meegegaan omdat Aeternus op speelde. Ik ken de band eigenlijk alleen van naam, en verwachtte er ook niet veel van. 13/12 norsecore. Daar leek het bij aanvang ook zeker op. Wel hoorde ik een subtiele groove die m’n gedachten enigszins naar black’n’roll deden neigen, maar toch vooral norsecore. Maar daar zou ik de band tekort mee doen. Zowel in het gitaatspel als de bas zaten toch wel genoeg nuances, details en loopjes om de muziek van een degelijke dynamiek te voorzien. De overweldigende blastbeats begonnen toch wel indrukwekkend te worden, en met de zang was ook niets mis. Steeds meer begon de muziek te landen, en met name de gitaar op te vallen. Venijnige, kille, repeterende, typische black metal riffs. Lekker en aanstekelijk geluid. Eigenlijk gewoon echt een goede gitarist. Best positief over.
Maar Aeternus was natuurlijk de band van de avond. Bij de eerste tonen was direct duidelijk dat dit een steengoed optreden ging worden. Ares was echt goed bij stem. Diepe, zware en duistere grunts. Zware rtimepartijen, heerlijk aanstekelijke, meeslepende en swingende riffs. Dit was Aeternus op hun top! Er werd perfect en strak gespeeld, loepzuiver geluid. Zwaar genieten. Hun meeste recente album, Philosopher, is weer wat zwaarder en duisterder, weer iets meer richting hun black metal-beginjaren. Deze bevat toch eigenlijk wel meerdere lekkere en goede nummers, waar er veel van werden gespeeld. Wel eeuwig zonde dat zo weinig écht oud werk spelen. Want laten we eerlijk zijn, wie zit er nou op hun nummers van na ...and So the Night Became of desnoods Shadows of Old te wachten? Ze hebben nooit iets echt slechts afgeleverd, maar meerdere albums de jaren’00 zijn gewoon matig en overbodig. Gelukkig begonnen ze wel met een klassiekertje en sloten ze er met eentje af. Raven and Blood en When the Crow's Shadow Falls.
Mensen die nog twijfelen over vanavond Kortrijk of zondag Uden, echt gaan, want het was echt heel goed! Veel beter dan toen met Gorgoroth in Amersfoort eind 2023. Genieten!

NecRobert nog even gesproken. Regeer en Zillah-Morte voorbij zien komen.

Anna von Hausswolff dus. Prachtig concert, echt genoten. Vocaal vind ik het nog steeds te veel van het goede soms, maar het is allemaal wel echt indrukwekkend goed en loepzuiver. Ben nog te weinig bekend met deze dame maar daar ga ik de komende tijd nog wel wat aan doen. Imposante lichtshow ook.

Voorprogramma Hinako Omori kende ik niet en dat vind ik ook wel prima. An sich best mooi, maar een etherisch klinkende Japanse Enya met een keyboard en een laptop vol samples duurt snel te lang. Dat het avondeten me goed dwars zat en ik verga van de pijn in mijn poten na een werkweek met te veel kilometers te voet helpt dan ook niet mee.

Verder blijf ik Amsterdam haten met een speciaal soort haat. Te groot, te druk, te veel mensen, te veel alles. Ik ga er zeer slecht op.

Anna von Hausswolff inderdaad. Heel erg goed. Beter dan verwacht, eigenlijk. De set begon met de sax. Zoals verwacht stal die show, en zou dat de rest van de avond ook blijven doen. Een waardige concurrent voor Anna (haar vocalen) zelf. Na de sax-gedreven intro vond ik de set in eerste instantie van wat mat en laf aanvangen qua tempo en hectiek. Het had van mij eigenlijk sowieso wel iets schurender en swingender gemogen. Maar los daarvan puik, knap en professioneel optreden. Mevrouw was weergaloos bij stem. Naast de sax waren er o.a. meerdere/diverse orgelkeyboards en percussie (naast de vaste drummer) mee. Deze elementen zorgde voor fijne details en opvulling van de muziek. Er werden natuurlijk flink wat nummers van Iconoclasts gespeeld. Zoals Ralph al benoemde loepzuiver. Wat een bereik! Het mooie en interessante bij Von Hausswolff is dat haar live-versies van nummers geen exacte kopieën van het studiowerk zijn, maar er interpretatie- en uitvoervrijheid wordt getoond. Dat maakt zo’n optreden toch wel een unieke ervaring. Ik ben licht kritisch over dat meest recente album, maar stond met volle aandacht te luisteren. De paar nummers dat mevrouw zelf ook aan de snaren plukte waren erg goed, erg fijn. Meer mijn muziekstijl. Met de afsluiter Struggle with the Beast ging het pas echt goed los. Dat had van mij eerder en meer gemogen. Ik hoop echt dat ze deze jazzy stijl doorzet. Die werkt echt heel goed.

Voorprogramma een stuk van gemist ivm eten en mensen die telaat komen. Vond het iets te Enya. Niet storend, niet slecht, maar ik zal het zelf niet zo snel thuis aanzetten. (Te) etherisch inderdaad.

Amsterdam, tja… Hapje en drankje bij De Biertuin gedaan. Flinke bierkaart, maar allemaal generiek supermarktbier. Geen straf om daar alcoholvrij te zijn. Wel echt goede bitterballen, friet en brisket-burger. De porties wel erg Amsterdams.
Ik ben Amsterdam sinds kort toch wel gaan waarderen. Het is druk, te toeristisch, en Amsterdammers zijn dikwijls niet goed bij hun hoofd, maar om rustig te flaneren toch wel een interessante, mooie, en indrukwekkende stad. Qua gevels, straatjes, hofjes, architectuur en historie valt er echt heel veel op te snuiven. Gisteren nog even anderhalf uur naar het Van Gogh-museum geweest. Leuk. Mooi.

Het voorprogramma grotendeels gemist, alleen het laatste stuk gezien. Ik heb het idee dat ik haar eerder heb gezien, ik denk op Le Guess Who? ooit. Het sprak me wel aan, jammer dat ik er niet meer van heb kunnen horen. Nog eens opzoeken.

Wat betreft Anna von Hausswolff sluit ik me bij de rest aan: geweldig, zwaar van genoten. Mooie setlist, met Facing Atlas vrij vooraan en Struggle with the Beast pas als allerlaatste. De sax nog prominenter aanwezig dan ik vooraf had gedacht, die werd in ieder nummer virtuoos ingezet, óók bij nummers waar die op plaat niet aanwezig is. Ik was verbaasd toen The Whole Woman werd ingezet en vroeg me direct af hoe ze dit gingen brengen. Anna achter een portatief (een klein, draagbaar pijporgel aangedreven met blaasbalg), en Iggy Pop’s zanglijnen ingevuld met baritonsax dus. Creatief, zeer mooi gedaan. Later nog eens een glansrol voor die bariton tijdens The Mysterious Vanishing of Electra, waar hij echt als een misthoorn de Paradiso vulde. Machtig. Het enige minpuntje dat ik kan bedenken is dat het volume me niet hoog genoeg was. Niet dat het lullig zacht klonk of zo, helemaal niet, maar die Swans-achtige beukstukken werken gewoon beter met nog een paar decibel erbij. Maar verder echt helemaal niets op aan te merken. Indrukwekkend goede muzikanten allemaal, waarbij ik me op enig moment realiseerde dat ik nauwelijks aandacht kon vrijmaken om te zien wat er allemaal verder gebeurde op het podium, zó in de ban van Anna en de saxofonist was ik. Zeer krachtige frontvrouw is dat geworden, nog veel meer dan vorige keer dat ik haar zag. Wat een stem..! Echt een indrukwekkende show.

Volgens mij was gisteren voor mij trouwens voor het eerst weer Paradiso sinds het legendarische Lugubrum/Sunn0)))-optreden in 2005.

Voor mij dus ook de eerste keer Paradiso sinds Sunn O))), maar dan uit 2023. Wist toen ook totaal niet wat ik ermee moest en wilde eigenlijk de eerste dertig minuten alleen maar weg want druk en warm en muzikaal geen idee en een vrouw naast me die vooral bezig was obesssief met haar hand de trillingen in de vloer te voelen. Ergens daarna viel het kwartje eindelijk een keer.

quote:

---

Op 24 januari 2026 14:29 schreef Ralph het volgende:
Voor mij dus ook de eerste keer Paradiso sinds Sunn O))), maar dan uit 2023. Wist toen ook totaal niet wat ik ermee moest en wilde eigenlijk de eerste dertig minuten alleen maar weg want druk en warm en muzikaal geen idee en een vrouw naast me die vooral bezig was obesssief met haar hand de trillingen in de vloer te voelen. Ergens daarna viel het kwartje eindelijk een keer.

---

Haha. In 2005 waren we met een hele sloot ZMers: MBMarduk, Heiden, Burzum, Diggerdoden, Verval, Leviathanica, Karnivoor, Kleine Micha Banaan, Telluriet/Nuclearwarfare, Gangrad, mogelijk ook Rensykdom, Hgrathwulff, of schreef je het allemaal ook weer, en anderen.
Maar goed, wij waren er voor Lugubrum. Meeste van ons kenden Sunn0))) helemaal niet. Karnivoor wel. Die was qua dat early adopter. En via hem kende ik het wel. Maar meerdere vonden de intro wel hééél lang duren.

Ik heb Sunn O))) daar in 2006 gezien. Ook met een hoop ZM’ers.

Mooi dat AvH zo goed was. Zag een filmpje van optreden in Berlijn en die sax was een heel mooie toevoeging.

Naar aanleiding van een opmerking van Kwelgeest gisteren eens aan het graven in het geheugen en het is voor mij ook lang geleden dat ik er voor het laatst was. Ik denk Smashing Pumpkins rond 2010.

Ik ben er in het verleden toen ik nog in Amsterdam werkte en studeerde vaak geweest, maar vrijwel nooit metal of aanverwanten. Mulatu Astatke, Michael Gira, Atari Teenage Riot, Mick Harvey, Porcupine Tree etc. Ok, beetje aanverwant dus.

Had het er gisteren al even met ZL over, maar er staat eigenlijk zelden tot nooit (noemenswaardige) metal in A'dam.

Klopt. Al zo lang ik metal luister is dat zo. Geen idee waarom eigenlijk. Hooguit COF die een keer voorbij komt of iets undergrounds in OCCII. Wel Earth in Tolhuistuin binnenkort zag ik net.

quote:

---

Op 24 januari 2026 15:38 schreef Sater het volgende:
Wel Earth in Tolhuistuin binnenkort zag ik net.

---

Oeh. Even noteren, dank.

Volgende week zaterdag. Dan heb ik niets te doen. Hhmmzz.., ik vrees dat ik weer naar Amsterdam ga.

quote:

---

Op 24 januari 2026 15:32 schreef KwelgeestIV het volgende:
Had het er gisteren al even met ZL over, maar er staat eigenlijk zelden tot nooit (noemenswaardige) metal in A'dam.

---

Het blijft een beetje boerenvermaak he.